2012 жылғы 1 қаңтардағы жағдай бойынша, мемлекеттің борышын және барлық нысандағы меншік субъектілерінің борыштарын қамтитын Қазақстанның жалпы сыртқы борышы 123,8 млрд. АҚШ долларын немесе жалпы ішкі өнімінің 66,6% пайызын құрады.

Қымбатшылықты желеулеткен депутаттар жоба құнына 5-10 мың теңге қостыртпайтыны айдан анық. Құны 500 миллион теңгелік жобаларға 50 миллион теңге қостыртса, құны 1 миллиард теңгелік жобаларға 100 миллион теңгені қостыртпай ма?

Қазақ ұлтының тіліне Сіз басқарып отырған ұйым тарапынан мұндай көзқарас пен саясат жалғаса беретін болса, 10 миллион қазақтілді (мұның ішінде қазақтар да, қазақтілді қазақ емес азаматтар бар) қауымның адамдық құқығын аяққа таптап отырған «Самұрық-Қазына» қорын жауапқа тарту шарасына кірісетінімізді ескертеміз.

Шынтуайтында, бұған дейін қабылданған қыруар салалық бағдарламалар ешбір тиімділігін көрсеткен емес, олар бар болғаны салалық менменсу мен өзімшілдікпен шектелетін және қаржыны нәтижесіз шығындаудың бір түрі ғана әрі коррупцияның «тиімді» көзі екені белгілі.

Ұлттық банктен шығып отырған мәліметке сүйенсек, 2011 жылдың аяғында Қазақстанның сыртқы қарызы 123,848 миллиард доларға жетіпті. Ал, 2010 жылғы қарыз көлемі 118,226 миллиард болған екен. Қысқасы, 2011 жылы мемлекеттік және мемлекеттік кепілдікпен алынған қарыз жалпы сыртқы қарыздың өсімінде 4,3% -дан  4,4%-ға жеткен.

Бүгінгі Қазақстан «жан басына шаққанда жалпы ішкі өнімі 11 мың АҚШ долларына тең» деген көрсеткішімен бай елдер санатына жатса да, жүйесіз либериализмнің салдарынан ел тәуелсіздігіне қауіп төніп отырғанын, отаншылдық сезімнің құнсызданғанын, экономиканың алаяқтарға жем болғанын, дағдарыс пен кедейшіліктің белең алғанын...

Шіркін, қарапайым халық мегахолдингтердің акцияларынан дивидент алатын болса, әлеуметтік жағдайларын жақсартатыны сөзсіз еді ғой! Өкініштісі, шетелдік және отандық мегахолдингтер осы уақытқа дейін халықпен қоян-қолтық жұмыс істегісі келмейді.

Кеңес Одағы ыдырап, құлаған кезде және рубль зонасы жойыла бастаған уақытта, бізді қаржы тәуелсіздігі туралы сұрақ қатты алаңдата бастады, ол негізі сұраққа айналды, себебі, өзіміздің ұлттық валютамызсыз, дербес, тәуелсіз саясат жүргізу туралы әңгіме қозғаудың өзі қиын болатын.

Қазақ даналарын ұмыттыру кімге қажет болды екен? Әлде ұлтымыздың қалыптасуына ерен еңбек еткен ардақтылардың бейнесі шенеуніктердің шамына тиді ме екен? Оларды алып тастағанда теңгеміздің қорғаныс қабілеті күшейіп, қаржы айналымда құндылығы артып, дағдарысқа тоқтау салды ма екен?

Мүліктен түсетін табыс банктің сый-ақысынан жоғары болуы керек, себебі мүлікке салған ақшаны жоғалтып алу қаупі (мүліктің бағасы төмендеүі мүмкін, өрт, жер сілкінісі және т.б.) жоғары болып есептеледі. Жылжымайтын мүлікке салынған капитал 10-12 жылда (Қазақстанда) ақталуы тиіс.