Алтыбақан қырғыздарда «Алты бақан селкіншек» [4]  аталады. Бұрынырақта қырғыз Алтыбақаны ағаш өскен маңайда қос ағашқа байланған арқандардан құрылса керек. Ағашы жоқ өңірде алты бақаннан арнайы тербеуіш (әлпеншек, әткеншек) құрып ойнайтын болған. Қырғыздарда да қыз бен жігіт алтыбақан тебеді, бірақ қалған жастар екіге жарылып, бір бірімен ән-күй жарыстырады.

«Гамлет» трагедиясының төңiрегiндегi пiкiрталас, мiне, төрт ғасыр уақыт болды, әлi күнге толастамай келедi. Тiптi «Гамлеттiң» авторлығын Шекспирге қиғысы келмейтiндердiң де ұшырасып қалатыны бар. Олар мұндай мазмұны өте терең, көтеретiн салмағы мол трагедияны ХҮII ғасырдың қарапайым көше театры драматургiнiң жазуы мүмкiн емес деген уәждi алға тартады.

Өзімен қатар жүрген құрбы-досы Шара «Өмірім менің-өнерім» атты кітабының 192-бетінде Күләш өзі қалжыңдап: «1912 жылы қаңтар айының онекісінде дүниеге екі алып келді. Оның бірі - Күләш, екіншісі - Димаш, біздің соңымыздан Шара секілді «кәкір-шүкірлер» келіпті, - деп бұлақ суындай сыңғыр күлкісіне салып сақылдап күлетін» - деп жазады.

Сығандар негізі өте өнерлі халық. Оны біз әлем әдебиетінен жақсы білеміз. Әншілік, музыкалық, бишілік өнері, атқұмарлығы, көшпелі тұрмысы, бостандық сүйгіш ер мінезі, азат, еркін өмірі жағынан біздің қазақтарға да ұқсас жақтары бар. Оны жоққа шығармайық.

Сол күннен бастап, көз жұмғанға дейін, Ақаңмен бір кісідей қоян-қолтық араластым. Ол кісіден өзіме өмірлік азық жинадым десем артық айтқандық болмас. Бір қалада тұрған соң әредік Ақселеу ағамен кездесіп, сұхбат құрғанды аңсап тұратынмын. Сондай сұхбаттарымыздың бір-екеуін оқырманға ұсынуды жөн көрдім.

«Ұлу» бейнесін індету барысында қазақ, түркі танымына қатысты  теңіздік «улитканың» ешбір қадыр тұтарлық болмаса жылкиеге айналарлық тарихын да, дәйегін де кездестірмедік. Оның есесіне жылантекті айдаһарға қатысты қат-қабат рухани қазынаға жолықтық.

Әкімшілік пен мекеме қызметкерлері ою-өрнекті киімдер киіп, азғана уақытқа қазақтың «қыз-келіншегі» немесе «батагөй шалы» мен «байыпты бәйбішесі» болып жасанып жатты. Наурыз көже де сол күнгі қымбат дәмнің бірі болып шыға келді. Қай мекеме екенін есіме сақтай қоймаппын...

Биылғы жылы 90 жылдық мерейтойы аталып өтіп жатқан Мәжит Сапарғалиұлы Бегалин - қазақ  өнеріндегі ұлы тұлғалардың бірі. Ол ұлттық киноның дамуына сүбелі үлес қосты. Кешегі алыптар шоғырында Шәкен Айманов, Сұлтан Қожықов, Абдолла Қарсақбаевтармен бірге классикалық дүниелер жасап, ұрпақ игілігіне қалдырды.

Олай болса, бүгінде әдеби туындыларымыз неге оқылмайды, театрларымыздың залдары неге көрермендерге лық толмайды, киноларымызға жұрт неге лек-легімен ағылып келіп жатпайды дегендей сан түрлі сауалдарға берілетін ең негізгі жауап өнер шығармашылығына деген таным көкжиегімізді кеңейту...