Тамыздың 15-інде әйгілі композитор Шәмші Қалдаяқовтың туғанына 80 жыл толады. Композитор жайында көзі тірісінде «Қайран, Шәмші» деп аталатын деректі фильм түсірілген болатын. Фильм режиссері Тілеген Ахметовпен болған сұқбатты назарларыңызға ұсынамыз.

Әлдебiр ақын әдеби үйiрме ашыпты, әлде бiр жазушы жас әдебиетшiлер мектебiн құрыпты деген хабар естiмеймiз. Еститiнiмiз - Жазушылар одағындағы мыңға жуық жазушы әлдебiр сыйлық үшiн таласып жүр деген қара қауымға қажетсiз әңгiме. Қазiр олар Мемлекеттiк сыйлық алу науқанында ақ тер, көк тер болып жүр.

Қазақ киносын сөзсіз түрде кеңестік және тәуелсіздік кезеңіндегі деп екіге бөлуге болады.

Өкініштісі, қазақ киносы екі кезеңде де қазақ ұлтының мүддесіне жұмыс істеген жоқ. Алғашқысы коммунизмді дәріптесе, қазіргісі халықты азғындатып жою (А.Даллестің) саясатын насихаттауда. Дегенмен екі кезеңді салыстырып қарар болсақ, кеңестік кезеңдегі қазақ киносы астарлап болса да, қазақтың ұлт болып сақталуына әлдеқайда көп үлес қосты.

Кең Жылыойдың баласы

Вокал өнеріндегі ерекше құбылыс - Ерік Құрманғалиев  айрықша  тағдыр кешкен әнші. Оның әншілік тұлғасы күллі әлемнің алдында теңдесі жоқ даралық. Тілі басқа, дәстүрі бөлек алты құрлықтың адамдары оған,  оның әншілік өнеріне табына әрі таңдана қарады. Ерік бір ғана халықтың перзенті болса да, оның әншілік миссиясы отанынан шығып, таулардан асып, мұхиттардан өтіп, бүкіл әлемнің алабын аралап кетті, атағы шартарапқа жайылды.

(Лирикалық эссе)

2001 жыл. Теміртауда алтын күз. Жып-жылы... Желсіз, тымық, маужыр сәт. Көк жүзінде қимылсыз қалқыған ақша бұлт.

Осы сапар мені Теміртаудағы бір қадір­лес досым Тілеукен Смағұлов қарсы алды. Тілеукен - Қарқаралы жағынан. Ме­ні­мен кез­дескен сайын жанға жайлы жұм­сақ әзі­лі­не басып: "Бір Балқантау жөнінде төрт әніңіз бар. Бірі­нен-бірі өтеді. Ол тек ма­хаббат жыры емес, біздің еліміз бен жері­мізге деген ыстық ықы­ла­сыңыз. Сізді сол үшін сый­лаймыз", - деп мені елден ерек өбектеп жүреді.

Қазақтың М.Әуезов атындағы академиялық драма театрында Қазақстанның еңбек сіңірген артисі Уәйіс Сұлтанғазыұлының туғанына 60 жыл толуына орай еске алу кеші өтті.

Театрда отыз жылға жуық табан аудармай жұмыс істеп, талай рөлді сомдаған тума талант иесі жанр талғамайтындығымен, сөз саптау ерекшелігімен, кәсіби шеберлігімен дараланады. Әлемдік классикалық шығармалардағы сан алуан кейіпкерлерді бейнелеумен қоса, ұлттық сатира жанрында да сіңірген еңбегі орасан. Кеш барысында экран арқылы актер ойнаған осындай қойылымдар мен «Тамаша» ойын-сауық отауының үзінділері көрсетілді. Әріптестері мен үзеңгілестері, ағайын-туыс, достары оның ең алдымен азаматтық болмысын баса айтуға тырысты.

«Махаббат тәлкегі» («Ирония любви») фильмі де сөз қылуға  тұрарлық  ғажап дүние емес. Жәй, қарапайым, үйреншікті құлдық сананың тағы бір көрінісі. Күйін, күйін бе, не шара?

«Театр - мәңгілік өнер. Бірақ, кез-келген жағдайда белгілі бір саяси ахуалға не әлеуметтік ахуалға ықпал ететін өнердің түрі емес. Өйткені,  ол үздіксіз халыққа қызмет ететін өнердің түрі», - деп бастады..

Басқаға қолдан берген бай мұрасын,
Ұлтымда өкініш пен қайғы басым.
Тайраңдап төрге озған талайына
Жіліктің ұстаттық-ау, майлы басын!

Бұл - бәріміздің сөзіміз. Біз бәріміз Бибігүл Төлегенованы қазақ халқының мақтанышы, ұлттық өнеріміздің жарық жұлдызы, бұлбұл үнді әншіміз, өмірде де, өнерде де өрелі өнеге, үйренерлік үздік үлгі көрсетіп келе жатқан асыл адамымыз деп ардақтаймыз. Айтса айтқандай. Қазақ радиосының әншісі болып жұмысқа орналасқан сонау 1950 жылдан бері Бибігүл Ахметқызы бізді әсем әнімен де, сұлу сәнімен де қашанда қуантумен келеді, алпыс жылға жуықтаған осы уақыт аралығында табиғи талантын саф таза  күйде ұстап, кісілігіне кіршік жұқтырып көрмеген мұндай тұлғалар өнер әлемінде некен-саяқ.