Сейсенбі, 17 Қазан 2017
Әдебиет 1391 6 пікір 5 Сәуір, 2017 сағат 11:10

Әдебиет туралы әңгімелер топтық мүдделердің қызметшісіне айналды

Қазір әдебиет туралы әңгімелер топтық мүдделердің қызметшісіне айналды. Бұл үдерісті аты-жөні беймағлұм пост-пікірлерден көруге болады.

Мен Abai.kz сайтында ТҰНЫҚ СӘУЛЕ деген философиялық еңбегімді жариялаған едім. Белгісіз бір, аймақтық белсенді топ болса керек, ұйымдасып алып, жаппай жабыла, бірдей теріс пікір жазды. Мен әдеттегідей бір-бірін қолдаған, мұрат-мүдде тұрғысынан ұжымдасқан, ұшқары пікір, жаңсақ ой айтқан, қаралауға, мұқатуға, кекетуге, күйе жағып, көлеңке түсіруге талпынған белсенділердің бұл жанкешті күресіне араласқан жоқпын.

Мені таң қалдырған, жанымды шошытқан басқа нәрсе еді...

Не деген қатыгездік, неткен өлермендік... Сонда бұл жанталастың бәрі не үшін керек? Авторға қарсы жанқиярлықпен майдан ашқан батырлар бүркеншік ат жамылып, жауапкершілік жоқ болған соң, ойларына не келсе, соны жазады.

Сонда не, олардың бос уақыты көп пе? Әлде істейтін жұмысы жоқ па?

Жікшілдіктен қашан және қандай ұлт көркейіп еді? Мені құлатқаннан оларға келер пайда не? Мен құламаймын да, жығылмаймын да.

Елге қажет, ұлтқа маңызды шаруалармен неге айналыспайды деп ойладым.

Меніңше, ұлт әдебиеті ұлт тұтастығына қызмет етуі керек. Ұйысқан ұлттың ғана болашағы бар.

Сонда не, қаламгерді еліне қарап, аймағына қарап жақсы көреміз бе? Өткен ғасырда өтіп кетті ме десем, бұл тарапта әлі күнге шейін елдің шетінде, желдің өтінде тұр екенбіз ғой...

Кітаби ұстаздарым Т.Әлімқұлов, Ш.Мұртаза, Ә.Кекілбай, М.Мағауин, Т.Әбдік, Т.Нұрмағанбетов болды. Ә.Нүрпейісовті, Сәкен Жүнісовті, Қалихан Ысқақты, Сайын Мұратбековті жата-жастана оқыдық. Махамбетке, Абайға, Мұқағалиға тәнті болдық.

Мен оларды қаламына қарап құрмет тұттым:

Тау шыңы құздар екенін,
Көресің шыққан жеріңде!
Әр қазақ жұрты – мекенім,
Бар қазақ – биік төрімде!

Біртұтас жоны жотаның,
Бір үміт отын жағайын,
Бар өңір – менің Отаным,
Бар қазақ – туған ағайын!

Көзі тірісінде Әмірхан Балқыбек те, Таласбек Әсемқұлов та
ресми тұрғыда мақтау да естіген жоқ, марапат та көрген жоқ... Керісінше, мойындамауға тырысты.

Енді топшылдар ол екеуін маған қарсы қойып, арамдықтың ең ауыр түрі - арамызға от тастайтын ғадет тауып алыпты, ол не үшін қажет, мен де оларға қарсы бірдеңе айтсын дейтін шығар.

Ешқашан айтпаймын. Үшеуіміздің өз біліміміз өзімізге жетеді.

Елге де, досқа да адалмын.

Дидар Амантай

Abai.kz

6 пікір
شاقالىكەرەي 2017-05-19 03:00:04
ءديدار اعا دۇرىس ايتادى، ءبىلىپ ايتادى دا
Сайран 2017-04-08 10:52:21
Қазақ жастары, қазіргі кездері ағылшын тілінде жазылған әдебиеттерді оқиды. Енді, бір, - он - он екі жылда қазақша жазылған роман дүкен сөресінде қалып, сатылмай қалуы әбден мүмкін. Өйткені, балабақшадан бастап ағылшынша тілұстартуда. Ал, тілі қалай шықты, адамның, сол адам үйреншікті тілге жақын болады. Бұл енді факт. Нефакт екенін дәлелдейік.
Құрманұлы Қ. 2017-04-05 23:46:04
Дидар мырза! Сөз жоқ талантты да, талапты да қаламгерсіз. Алайда, таным биігіне жету мен танымал болудың қысаңды қиясынан өту аңыздағы қыл көпірдің бір нұсқасы емес пе? Оған талантпен таласа туатын заман мінезін қосыңыз... Жазушылық пен ақындықты айыптаудан аулақпыз, бір-ақ... Бір-ақ, сананың саңлауы "тарылған" сайын сөз өнерінің сəулесі де кірерге тесік таба алмай бірін-бірі "жей" бастайтындығын тарихтан сұраңыз... Қай-қай заманды алмаңыз: топ та, тобыр да толғағы теріс келген заманның күшіктері деп аталған... Ғабит ағаңыздың Атекесі жалғыз еді... Ал, бүгінде олар "колхоз-совхоз, артель-мойынсеріктерге" айналып, өсіп-өніп отыр... Ағаш тіс бүгінде темір түренге айналған! Ал, темір түренге топырағың да, тамырың да сөз емес... Төзім керек!
Көп қырттың бірі 2017-04-05 20:34:55
Дидар, дұрыс жазыпсың. Қазір әдебиетте шиебөрілер секілді неше түрлі топтар қаптап кетті. Бұлар: жерлестер, руластар, ауылдастар, курстастар т.б. Осылар бірін-бірі өтірік мақтап, оқырман жұртшылықтың талғамын бүлдіруде. Мысалы, түкке тұрмайтын бір шығарманы жабыла кеп мақтайды. Сосын мақтап жатқан соң, ел оқиды. Бірақ несі жақсы екенін түсінбейді. Амалсыздан олар да өтірік қостаған болады. Міне, әдебиетті қолдан өлтіру деген осы. Одан соң, қазір қаптап кеткен жас ақындар, бірін-бірі классик деп жатады. Қой дейтін бір адам жоқ. Бассыз үйдің иті осырақ деген осы. Қысқаша айтқанда, тоқсаныншы жылдардағы қылмыс әлемі секілді, қазір қазақ әдебиетінде "беспредел" жүріп жатыр. Арты не болар екен. Есенғ,али Раушанов түбі бір түзеледі деп жазды ғой. Әй, қайдам...
Оқырман 2017-04-05 14:10:29
Автор не айтпақ, түсінбедік: Қазір әдебиет туралы әңгімелер топтық мүдделердің қызметшісіне айналды. Дәлел қайда, есімдер неге аталмайды? Демек, сталиндік заманнан қалған бәрін жау көру психологиясы. "Халық жауы" кімдер, сонда Дидар мырза?!
Дана Қазақ 2017-04-05 12:30:07
https://www.youtube.com/watch?v=AsKExZwsbwg

Үздік материалдар

Рухани жаңғыру

Қанат Әбілқайыр. Қарыз бен Парыз

Abai.kz 7524
Қауіп еткеннен айтамын

Қазақстанда жүрген қытайлар кімге сүйенеді? 

Н.Қошаманұлы 14701