Біз кәзір қит етсе "тектілігімізден түк қалмаған, бос мақтанамыз, майдамыз, бақа-шаянбыз" деп өзімізді жерге тығуға жеткізбейтін болып алдық.

Ал, Есенқұл Жақыпбеков: "Мен жеңілумен атағы шыққан ақынмын" дейтін. Міне, біздің тектілігіміз осы жалғыз ауыз сөзден көрінеді. Бұрын айтыста кім жеңіледі, оны жұртқа тарату сол адамның міндеті болған.

Сырдан Созаққа іздеп келіп, ат үстінде Гүләйіммен айтысты кешке таман бастап, "қожеке, тамақ ішіңіз, сосын жалғастырасыз" дегенде: "Мен жеңемін, Гүләйім қолтықтап аттан түсіріп алады" деп, таң атқанда, "жеңілдім екі аяғым көктен келіп" деп, атынан түспеген күйі қайтып кеткен Майлықожа секілді... Сол сабақтастық әлі де бар. Оны жоғалтсақ - құримыз...

фото: ашық дереккөзден

Өмірзақ Ақжігіт

Abai.kz