Қатынды ұру-ұрмау туралы сөз қызып тұр. Ә. Нұрпейісовтің “Қан мен тер” шығармасында Кәлен: Қатын мен ит сабамайтын қазақ бар ма?!” дейді.

Кезінде біздің шал да қамшымен сықпыртып жіберетін. Мен де жаман ұрам, бір қызығы кемпір ұрған сайын жағдайымды жасай түседі. “Тұрмасаң ақың кетеді, ұрмасаң қатын кетеді” деген сөз бар ғой. Өздері тілеп тұрғанда ұрып алған сауап болады. Бірақ балаларға көрсетпей оңашада ұру керек. Ұрмасаң тілі шығып кетеді.

Қазіргі жастарда жігер жоқ, өздері қыз сияқты боянып жүреді, сосын қайдан ұрсын. Негізі әйелдер бекерге шулайды, әйтпесе ұратын жігіттерді олар да сыйлайды. Қоғам ұрмайтын еркектерден ғана тұрса кім-көрінгенге жем болмаймыз ба?

Нұртай Ерназар

Facebook-тегі парақшасынан