2050 жыл болса керек. 72 жасқа толған Есей шал таң қараңғысында көзін тырнап аша салып Пейсчүкке кіріпті де, ұстамсыз ұрпағының сабырсыз жазбаларына бас шайқапты. Сосын былай деп жазыпты:
- Балаларым, ұстамды болыңдар! Бұл уақыт дегеннен артық сиқыршы жоқ. Бүгін жалындап жазғаның үшін ертең ұяласың. Бүгінгі оңың ертең теріс болады. Бүгінгі құнсызың ертең алтынға бергісіз болады. Бүгінгі қадір тұтқаның ертең қасиетсізге айналады. Ара-арасында үнсіздік те жақсы. Ара-арасында іштей арпалыс та жақсы...
... деп өз жазғанын сүйсіне қарап шығыпты да: "И-и, Күдәй-әй, мені кім тыңдап жатыр дейсің?" - деп кәрі сүйегін қайтадан көрпе астына тығыпты. Бәрібір жылына алмай қойыпты...

Есей Жеңісұлы

Facebook-тегі парақшасынан