Әу баста "Рухани жаңғыру" жақсы-ақ бастама еді. Біз деколонизация, десоветизацияны осылай бастап, расымен-ақ түп-тамырымыз бен тарихымызды түгендейміз деп үміттендік.

Естуімізше, бағдарламаны жүзеге асыру үшін миллиардтаған қаржы да бөлінді. Бірақ әдеттегідей, бұл қаржыны да, бағдарламаның өзін де тек, алаяқтар ғана пайдаланып, ішіп-жеп кетті. Тәп-тәуір бастама орта жолдан-ақ мазаққа айнала бастады. Тіпті, баяғыда жаназасын шығарып, жерлеп тастаған комсомолдың әруақтары да "Рухани жаңғыруға" артын сүртіп кетті.

Бұлар бізді неге басынды? Бір сәт ойланайықшы. Бәлкім, осы бағдарламалардың бастауында тұрғандардың өздері екіжүзді, алаяқ емес пе?

Соңғы уақытта мен осылай ойлай бастадым.