"Ғылым - Алланың бір сипаты, ол - хақиқат, оған ғашықтық өзі де хақлық һәм адамдық дүр" (Абай). Бірақ неге ғылым-білімге ұмтылған адамзат жер бетінде Алла Тағаланың сәлемін - бейбітшілігін, амандығын, тұтастығын, қауіпсіздігін орната алмай жатыр. Үлкен сұрақ. Үлкен проблема. Адамзаттың миы жетпей отырған бұл проблеманы Абай шешеді: "Енді біздің бастағы тағриф(таным-О.Ж.) бойынша құдай тағала ғылымды, рақымды, ғадаләтті, құдіретті еді. Сен де бұл ғылым, рахым, ғадаләт үш сипатпенен сипаттанбақ: ижтиһатің (ыждағат-ғылымға талпыну-О.Ж.) шарт еттің, мұсылман болдың һәм толық инсаниятың(адамшылығың-О.Ж.) бар болады". Адамзатта қазір ғылым бар, рахым мен әділет жоқ. Сол себепті ғылым қиратушы күшке, озбырлық пен әлімжеттік көрсетуге қолданылып отыр.