(Ақын Марфуға Айтхожинаның 80 жылдық мерейтойына арнаймын)

«Ауылым Алатаудың іргесінде,

Сыр жатыр ақ көйлектің бүрмесінде...»

Осылай өлеңдеткен өңшең ақын

Бас қостық Құлжа қала бір кешінде.

«Құлжадай қала бар ма жер бетінде?!» –

дегенің жанымызды тербетуде.

Тянь-Шанның асқақтығын Сізден көрдім,

Сайрамның суреті бар келбетіңде.

Тал бойың күміс сымға тыртылғандай,

Жан апа, көркің қандай, нарқың қандай!

Боздады тоқсандағы Мәди[1] ақын,

«Шіркін-ай, қыз қайда, – деп,–  Марфуғамдай!»

Іленің өткел бермес ағынысың,

Құлжаның қолға түспес лағылысың.

Ұлы ақын болмаса да, ұлы қартым

Қозғады қырық жылғы сағынышын.

Ол қазақ – бұл қазақтың бір бұтағы,

Қу тағдыр ақпа құмдай сырғытады.

Жас жігіт өлеңіңді жатқа соқса,

Ақын шал шарап емес,  у жұтады.

Төлісің Үйсінтаудың ақ қар басқан,

Келесіз аппақ арға дақ салмастан.

Туған жер махаббатын көріп тұрдым,

Мәдидің жанарынан аққан жастан...

                                                                 Ғалым Қалибекұлы,

                                                                ақын, Халықаралық «Алаш»

                                                                Әдеби сыйлығының иегері.

Abai.kz