16  желтоқсан аза тұту күні емес, Алаштың жас ұландары ақырып теңдік сұрап шейт болған күн! Шейттер аза тұтуға емес, өздерінің миссиясының орындалғанына О дүниеде де риза.

Ендеше несіне оны азалы қыла бермекпіз?

Әрине, жанкештілерді есте сақтау керек, бірақ 3 жылдан соң да (Жаңаөзендік құрбандар өз алдына) азалы болып отыра беру - Тәуелсіздіктің құнын түсіру.

Туған баланың жылап туатыны секілді біздің де Тәуелсіздік қансырап келді, бірақ ол - қасиетті қанмен жуылған нағыз Тәуелсіздік емей немене!? Қаншалықты құнды болса, оның өтемі де соншалықты қасыретті...

Біздің аза тұтуға құмар болуымыз қолдан басқаның келмегендігінен болып жүрмесін...

Серік Ерғали

Abai.kz