ءتىلىمدى كەسىپ ءوزىمنىڭ،
سەنىڭ ءتىلىڭدى ءتىل ەتكەم.
قاراسىن ويىپ كوزىمنىڭ،
كوز جاساعاسىڭ تۇنەكتەن.
قولى جەتەر دەپ ارمانعا.
قولىمدى شاپتىڭ بالتاڭمەن،
تورىمدە ءجۇردىڭ ارباڭداپ،
توپاس ايۋدىڭ تالتاڭىمەن.
حانىمنىڭ باسىن قور قىلىپ،
كۇلسالعىش ەتتىڭ قاستىقتان.
جەرىمنىڭ بەتىن سور قىلىپ،
ەلىمدى قىردىڭ اشتىقتان.
سۇراۋسىز قالدى ەرلەرىم –
ءسىبىردىڭ ورماندارىندا.
اتاۋسىز قالدى ەرلىگىم –
ماسكەۋدىڭ قورعاندارىندا.
قورقاق بوپ ءوستى ۇلدارىم،
ۇركەك بوپ ءوستى قىزدارىم.
اراعىڭمەنەن سۋارىپ،
«اعالىعىڭدى» بۇلدادىڭ.
قايعىمنىڭ ەمىن تابا الماس،
قارا جەر، اسپان كونەرمەي.
بۇل جاۋلىق، ءسىرا، جوعالماس،
سەن ولمەي، يا مەن ولمەي.
ازابىڭ تارتقام – كونگەن ەم.
اجالدى بولعام – ولمەگەم.
اپاتاي رۋس، امان بول!
اپاتاي رۋس،
ەشقاشان اپاتاي بولىپ كورمەگەن!

Abai.kz