Särsenbi, 13 Qaraşa 2019
Äñgime 1055 2 pikir 8 Qaraşa, 2019 sağat 13:09

Aygül Jwbanış. Keşir meni...

Jüregim tappasa da jwbanışın,

Toqtatpaytın alapat sır ağısın.

Öytkeni sen mäñgi öşpeytin ayrıqşa päk,

Meniñ mahabbatımnıñ şırağısıñ!


Salınıp jürgenmen mwñğa böten,

Bizge ortaq beymälim sır bar ma  eken!

Ayırbasqa Aydı alıp berseñ-dağı

Seniñ bir tal şaşıña qwrban etem!

- Öziñdi añsap, ötedi köktem, öter küz...

Men sizge öleñ şumaqtarımen hat jazıp otırmın, al siz ünsizdik qaqpasına kirip alıp, şığar emessiz.

- Tilim sayrağanımen, qolım timey jatır, säulem. Sen degende jan berer edim, ätteñ, bosay almay otırğanım.

- Öziñdi sağınğanımday siz meni mülde sağınbapsız...

- Nege birden aşuğa erik beresiñ. Sağan qabaq tüygen emes, külimdep jürgen jarasadı, säulem... Jwmısımnıñ öte jauaptı ekenin bilesiñ ğoy.

- Jaraydı....

- Renjip qaldıñ ba? Keşirşi....

- Renjigenim joq. Men de sizdiñ üydegi jaralı jolbarısıñız siyaqtımın ğoy.

- Aqılıñnan aynaldım... Säulem, mine, men bosadım. Öleñdetip jauap jazşı. Tağatsızdana kütip otırmın! Kem degende üş öleñmen jauap jazşı.

- Şabıtım joq...

- Jaraydı... Nwr-Swltanğa qaşan keletin boldıñ?

- Sizge tosınsıy jasağım kelgen edi, biraq şıday almaymın, ayta bereyinşi, men däl erteñ siz tınıstap jürgen qalanıñ auasına ortaqtasatın bolamın.

- Jaraysıñ, jan säulem! Endeşe, biz qalanıñ şañğa bökken las auasımen emes, tabiğatı körkem jerine barıp tınıstap kelsek, qalay qaraysıñ?

- Jüregim, bwl jolı sizdiñ aytqanıñızdı orınday almaymın. Meniñ är sağatım, tipti, minutım sanaulı. Men mwnda tordağı bwlbwlmın ğoy...

- Tüsinikti, endeşe, men seni Qarağandınıñ jolınan tosıp alamın. Köriskenşe, künim!

- Jüregim, men sizdi jaqsı köremin...

Küyeuiniñ jwmıs üstelin jinauğa kirisken Aynaştıñ jüregi toqtap qala jazdadı. Joğarıda öleñmen örilip, körkem tilmen kestelenip jazılğan hattardı oqıp, öz közine özi sene almadı. Sirä, joldası asığıp ketse kerek, wyalı telefonın üyde qaldırıptı. Otağasınıñ qaltasın timiskileu, bolmasa, telefonın tekseru mwnıñ ädetinde joq edi. Anası ünemi: «Er azamatıñnıñ jağasın ğana emes, köñilin de kirletpe!» dep qwlağına qwyıp otıratın. Azamatım renjimesin dep aytqanın eki etpey, qas-qabağın bağatın. Söytken tiregi, özine beymälim basqağa jüreginiñ törinen orın beripti. Şarasız küyde qalğan ol, ärine, öşin eki közinen aldı. Janardan aqqan jas omırauın judı. «Satqın!» dedi kijinip, «Ajırasamın!» dedi ayqaylap, jalğız özi dañğaraday tört bölmeli üydiñ apır-topırın şığardı.

Aşuğa erik berdi. Jılay jürip, jol sömkesin rettedi. Ebin tauıp, ol äyelmen söylesuge bel budı. Üyin tauıp alıp, şaşın taldap jwlmasa ma bälemniñ! Mahabbat dastanın ol äyeldiñ serigi de oquı kerek dep şeşti. «Men de odan öşimdi aluım kerek. Joldası sazayın bersin!». Sosın... Sosın öz oyınan şoşınıp, divanğa barıp otırdı. «Jo-joq, ne dep kettim özi. Hat jazıstı eken dep, tım qattığa barıp qaytem?! Bälkim, ayranday wyıp otırğan şañıraq şığar, bireudiñ obalına qalarmın». Oylana-oylana bası qattı. Oydıñ tübi – uayımğa, uayım tübi – auruğa äkeletinin ol jaqsı biledi. Bala kezinde äjesi kelinderine: «Erkekke senbe, eki bosağaña sen» dep sıbırlap otıratın. Joğarı bilimi joq demeseñ, ol kezdiñ ülkenderi danışpan eken ğoy. Bir auız sözben el basqarıp, tentekti sabasına tüsiretin...

Aynaş jas kezin esine aldı. Kezinde bwl da bireuge muza, bireuge arman aru edi... Ol aşu-ıza jaylağan denesin suıq sumen şayıp, öñin tüzedi. Ayna aldına kelip, betin ärledi, ädemi köylegin kiip sırtqa şıqtı.

***

Boyın köñilsizdik, qorqınış jaylasa, Aynaş Esil jağasın panalaydı. Erke Esil bayau jılji ağıp, onı sabasına tüsiredi. Aynaş mwnın şağadı, Esil jwbatadı. Aynaş eñse tikteydi, Esil terbetilgen küyi qol bwlğap qala beredi...

- Keşir, Esil, etegim jasqa tolıp jağaña keldim.

Ol jağağa jetken boyı iştegi şerin aqtarıp, köz jasına erik berdi.

- Jüregimniñ jarasın sen ğana jaza alasıñ, Esil. Jazğan basım, sırımdı da, şınımdı da elge aytsam, erteñ betime taba bop tüsedi. Opasızdıq jasağan pendeni qalay jazalayın, aytşı?

Esil ağısı birsarındı. Töñiregi tolğan kisi. Biri qızıqtap, biri tınıstap, endi bireuleri qol wstasıp, seruendep jür.

- Esil, jağaña kelip, köz jasımmen möldir suıñdı lastasam, aydınıñda asır salğan adamdardıñ nazarın özime bwrsam, keş meni!

Aynaş osı sözderdiñ barlığın buınğa bölip äzer ayttı. Öksik tığılıp, jılaudıñ az-maz aldında twr. Osı kezde qaltasında twrğan joldasınıñ wyalı telefonı bezek qaqtı. Qoñırau şalıp otırğan qarağandılıq bwlbwl eken. Ol ünsiz twtqanı köterdi.

- Sizdiñ şabıtıñız qalağa keldi, qaydasız? Feysbukke jazsam, jauap bermeysiz.

Jap-jas qızdıñ erkeley söylegen üni onıñ boyındağı qızğanışın, aşuın oyattı.

- Alloo, allo, Siz meni sağınbapsız ğoy, tipti söylegeñiz de kelmey twr. Jaraydı, sau bolıñız!

Erni ernine jabısıp, jağı qarısıp qalğanday auır küyde twrğan ol äzer til qattı.

- Allo, siz bwl azamattıñ otbasılı ekeninen habardarsız ba?

Qız köpke deyin til qatpadı. Ol osı sätti paydalanıp, aşuın erkine jibermekşi bolğanda, sımsız baylanıstıñ arğı jağınan älsiz kürsingen dauıs estildi.

- Iä...

- Ol - meniñ azamatım!... Men baqıtımdı özgemen bölise almaymın. Ärine, sizdiñ de baqıttı boluğa haqıñız bar. Tek basqamen. Tüsinesiz be?

- Qorqasız ba?

- Men sizge eskertemin, «Tınış jatqan jılannıñ qwyrığın baspa!»

- Keşiriñiz!

- Keşirim men üşin azdıq etedi. Siz meni bilmeysiz!

- Ol sizdi janınday jaqsı köredi...

Aynaş ne derin bilmey qaldı. Biraq aşuı tarqamay twrıp, öz oyın aytıp aludı wyğardı.

- Bireudiñ baqıtına köz tikpey, öz jöniñdi bil! Sendey qızdar qauipti!..

Qızdıñ namısına tiip ketti me, arı qaray tıñdağısı kelmedi me, mwnıñ oyın bölip jiberdi.

- Qorıqpañız, meniñ qolımnan jamandıq jasau kelmeydi. Qiyanattıñ qanday auır ekenin jaqsı bilem, sondıqtan ala jipti attauğa haqım joq! Men bar bolğanı joldasıñızğa şabıt sıylağan edim, biz – qiyaldıñ adamdarımız.

- Tiñk-tiñk...

Telefon üzilip ketti.

- Allo, Allo!

Ol wyalı telefondı qwlağına tosqan küyi añtarılıp twrıp qaldı. «Men bar bolğanı joldasıñızğa şabıt sıylağan edim»... Şabıt?!..

Ol özinen-özi qısılıp, özen boyın boylay wzaq jürdi. Älgi qızğa qayta zvondap, män-jaydı tolıq bilgisi keldi. Biraq, ne swramaq, ne demek? «Meni keşir, joldasıma şabıt sıylaudı wmıtıp ketippin» dey me? Jiırma jıl otasqan jan jarınıñ jan düniesine bir sät boylap körip pe edi? Osınıñ barlığına özin kinälay bastadı. Üy şaruası, bala qamı, jwmıs babı, ata-ana jağdayı dep jürip, joldasına köñil bölmepti.

Qalıñ oydıñ qwrsauında kele jatqan onı oñ jaq büyirden «Ayn-a-a-aş!» dep sañq etken küyeuiniñ dauısı selt etkizdi. Ol jalt bwrılğanda bir qolında qwşaq güli bar joldasın kördi. Jalğız emes, janında bir qız bar. Eliktiñ lağınday ol ädemi qız arbağa tañılğan eken, qos ayağı tizeden kesilgen.

- Siz renjimeñiz, men sizdiñ qanday adam ekeniñizdi bilmey twrıp, köñiliñizdi qaldırdım. Biz bar bolğanı dospız. Ağam meniñ ömirge qwştarlığımdı oyattı, men bwl kisiniñ şığarmaşılığına arqau boldım, - dedi külimsiregen boyjetken.

- Men sağan eşqaşan qastıq qılğan emespin. Keşirşi! - dedi küyeui bwnı qwşağına qaray tartıp. – Sen meniñ Qwday qosqan qosağımsıñ! Jaratqan iem jar qılğan, meniñ mäñgilik mahabbatımsıñ! Men bar bolğanı eki ayağınan ayırılğan Dariğağa telefon arqılı süyeu boldım. Qayırımdılıq qorımnan aqşa bölgizip, qarjılay da demeuşilik jasadım. Meni mına qarındasımnıñ ömirge degen qwştarlığı tolğanttı, şabıtıma şabıt qostı. Soñğı uaqıttardağı älemdik bäygelerde jüldelerge qol jetkizgen, halıqtıñ zor ıqılasına bölengen tuındılarımnıñ düniege kelui osı qalqataydıñ tağdırına degen janaşır köñilden edi. Bügin öziñmen tanıstırıp, otbasımızben qala sırtına barıp, seruendeyik degim kelgen edi. Ülgermey qaldım. Mağan degen kirşiksiz sezimiñe qılau tüsirsem, jüregiñdi auırtsam, keşir, janım!

Ol jılap jiberdi... Tau qozğalsa da, qozğalmaytın sabırlı minezinen auıtqıp, aşu-ıza, qızğanış pen ökiniş sezimderine aqılın ayırbastay jazdap, bir bäleden, wyattı isten aman qalğanın tüsingendey. Al, küyeui odan äri biiktey tüskendey.

Arbağa tañılğan qızdı küyeui ekeui eki jağınan demep, ärnärseni äñgime etisip, özen jağalap jürip keledi. Bwl özennen köz almay:  «Esil, seniñ kinäñ joq» dedi iştey sıbırlap...

Aygül Jwbanış

Abai.kz

2 pikir