Қапылыста жемтік болып қасқырға,
Сұм ажалға құшағыңды аштың ба?
Қара мұзда сырғанаушы ең мәз болып,
Нең бар енді қара жердің астында ?

Жүректерден мұз боп бүгін ерисің,
Көк туыңды желбіретем демейсің.
Ұлтың өзге болғанымен қазақтың,
Ұлы едің арда туған Денисім.

Жоқтауымен айтып жатыр айдын ән,
Қара бұлттың қабағынан қаймығам.
Ботадайын боздап жатыр боз дала,
Қарағанды қан жұтады қайғыдан.

Келер ұрпақ жыр ғып айтар бір күндер,
Ұл едің ғой өр қазақты ұлтым деп.
Обалыңа қалды -ау сірә қайтейін,
Іштен шыққан шұбар жылан шіркіндер....

Қош бол енді біздің батыр баламыз,
Бір Алладан иман сұрап қаламыз.
Жанкүйер боп отырушы едік қой,
Жаназаңа қалай ғана барамыз?.

Атың сенің болар бізге әлі аңыз.
Сені жоқтап жатыр міне бар халық,
Сарғаюда Сарыарқадай даламыз ....
Қош бол енді біздің Денис баламыз!

Айнұр Жаппарқұлова

Abai.kz