قاقپامدى كىم قاعادى？

قاقپامدى كىم قاعادى？
دوسىم با ەكەن.
جوق، الدە ساعىنىش پا
ىزدەپ كەلگەن،
كوز جازىپ قالعان مەنەن
ءبىر كوكتەمدە.

قاقپامدى كىم قاعادى？
جولاۋشى ما،
اداستىرعان اۋلاقتا قىسقى مۇنار.
جابىرقاۋ جانارىندا،
ءۇمىتتىڭ ەڭ اقىرعى ۇشقىنى بار.

قاقپامدى كىم قاعادى？
دۇشپانىم با،
جەلىگىپ جەلتوقساننىڭ جەلىنە ەرىپ،
ەسەسىن الماق بولىپ الاسۇرعان.
قانى سۋىق،
جارالعان قاراقشىداي
قارا سۇلبا.

بىلمەيمىن ءسابي مە، الدە
اناسىز، پاناسىز قاپ،
تاپ كەلگەن داۋىلداردىڭ وتىنە كىل.
بۇيىعىپ پەش تۇبىندە،
تاڭىرگە سيىنامىن.
ءبۇلدىرشىن ەلەسىمەن،
جانىمدى جەگىدەي جەپ جەتىم ءومىر！

كىم ءبىلسىن،
ماحاببات پا،
ماڭگىلىك قۇمار جانى جارىق تاڭعا.
مۇڭ ەمىپ ومىراۋىنان،
تامۇح كۇننىڭ،
بارمىن دەپ مەن ومىردە،
قاقپامدى قاعىپ تۇرما？
قاناتى قارعا ءتۇننىڭ تالىققاندا.

قاقپامدى كىم قاعادى？
بىلمەيمىن،
اشام با، جوق
جۇمباق ءبارى.
ءموپ- ءمولدىر ساعىنىشقا شولدەگەن ءبىر،
و، تاعدىر！پەندەڭ ەدىم،
ولەڭنىڭ اداستىرعان ىرعاقتارى.

قاقپامدى كىم قاعادى？
كولبەڭدەپ كوكىرەگىمدە ەسكى ەلەستەر،
سارى اياز ساقىلدايدى،
جاراعان قارت بۋراداي ءتىسىن قايراپ.
جانىمنىڭ شيرىقتىرىپ ارعىماعىن،
دال ۇرامىن،
تيمەيدى جاستىققا ءبىر جار قۇلاعىم.

ىمىرت

ىمىرت ءۇيىرىلىپ كەلەدى،
مەن ماڭگىلىك ۇيقى الدىندا تۇردىم.
اۋلادا سۋىق تورعايلار،
كوكتەم تۋرالى جىلى اۋەن توگەدى.
مەن وياۋمىن،
اۋىر ءتۇس كورەمىن،
تۇسىمدە الەم الىپ كىتاپقا اينالىپتى.
ال مەنىڭ اۋىلىم،
كىشكەنتاي، سۇيكىمدى،
اق تىستى كىتاپقا اينالىپتى.
قاراڭقى قويۋلانىپ كەلەدى،
ۇلىلى-كىشىلى ەكى كىتاپ،
الدىمدا جاتتى.
مەن قايسىسىن وقيتىنىمدى
بىلمەي،
اڭتارىلىپ تۇرمىن.

تۇنگى جىر

قۇبىجىق ءتۇن جانىمدى ارباپ تاعى،
ءۇن-ءتۇنسىز ەسىگىمنەن العا اتتادى.
قاپ-قارا قالباڭداعان كولەڭكەلەر،
كەۋدەمدە جاپالاقتاي جالباقتادى.

ايقاسسا اق پەن قارا الماسقالى،
سانامنىڭ سەكىلدى ەدى الجاسقانى.
شىرىلداپ تورعا تۇسكەن تورعاي-ءۇمىت،
بەيمەزگىل قان قاقسادى.

جارىق پەن قاراڭعىنىڭ كەرىسىندە،
كەلە الماي وتىرامىن كەلىسىمگە.
ءۇڭىلىپ تەرەزەمنەن الدەكىمدەر،
قانجارىن جاسىراما？
جەڭ ىشىندە.

سارعايىپ كۇتە-كۇتە تاڭ قۇشاعىن،
ۇرەيدىڭ ۇكىسىمەن اڭدىسامىن.
قورقاۋ تۇننەن ىعىسقان قويان-عۇمىر،
تۇبىنە پانالايدى قاي بۇتانىڭ.

ءتۇن بويى كوز ىلمەگەن،
سەكەم الىپ ۇركەدى سەزىم نەدەن.
وينايدى ازا كۇيىن ءۇن العىشتا،
ىشەگى گيتارانىڭ بەزىلدەگەن.

البىراپ سوناۋ الىس كوك اسپاندا،
ءبىر جۇلدىز ءسابي سىندى كوز اشقاندا.
جارىقتى سۋ قاراڭعى جانارىممەن،
ايمالاي بەردىم ەسسىز اداسقاندا.

ۇرى ماحاببات

جاپاننان ەشبىر جان تابا الماس سىردى اشار،
جالعىزدىق ۇرى جالعانمەن عانا مۇڭداسار.
قىدىرىپ كەتىپ بەيۋاقتا بەزىپ يەنگە،
ءبورى قيالىم بوكتەردە جورتىپ ءتۇن قاتار.

ارماندارىمداي اسپاننان سوناۋ ءتىل قاتار،
جۇمباق عالامدا اشىلماي تالاي سىر جاتار.
ارۋ تۇندەردە ورتەنىپ تۇرعان كەۋدەلەر،
سىبىرلاپ قانا سىرلاسار.

جانىمنىڭ وتىن جاندىراتىنداي شىرپى ءۇمىت،
ۇمتىلاسىڭ دا ومىرگە كەيدە قۇلشىنىپ.
ۋاقىت دەگەنىڭ، ادامعا شاپقان ارىستان،
بارا جاتادى ازۋىندا باسىڭ قىرقىلىپ.

جارىق ساۋلەدەي كەۋدەمە قۇلار كوكتەن شىن،
ماحاببات-ارمان بارلىعىنان دا وكتەمسىڭ.
جالپاق دۇنيە ءبارى-ءبارى دە قالپىندا،
مەن ءۇشىن ۇرى تەك سەنسىڭ.

اق قايىڭنىڭ ەلەسى

ەلەسىڭ ءجيى مازالاپ،
كەتپەيدى مۇلدەم كۇندە ويدان.
دالباسا مىناۋ جارىقتىڭ،
ءومىر دەپ اتىن كىم قويعان？

كىرپىكتەرىمدە ءتۇن كىلكىپ،
مايىسادى ولار مۇڭ شىقتان.
تۋعان جەر جايلى جادىمدا،
ءبىر اۋەن بار-دى تۇنشىققان.

جۇرەكتىڭ تەرەڭ تۇكپىرىن،
تەك سول ءبىر اۋەن مەكەندەپ.
اق قايىڭ ءانىن ەسكە السام،
شىتىرمان قيال كەشەم كوپ.

اق بالتىر قايىڭ ەلەسى،
جۇرگەندەي كەزىپ قالانى.
بوزامىق تاڭنىڭ الدىندا،
ەسىگىمدى كەپ قاعادى.

جۇرەكتەن قانىم اتقاقتاپ،
جانارىم ۇشار تاۋ جاققا.
قاڭعىرىپ بارىپ سۇرىنگەن،
قالعيدى رۋحىم اۋلاقتا.

لاشىق

ايدالادا جالعىز لاشىق تۇر،
ونىڭ ءىشى ءتاتتى تۇستەرمەن قيالدارعا تولى.
شەكسىز دە شەتسىز كوبەلەك سەزىمدەر،
ولەۋسىرەگەن ماي شامعا ۇمتىلادى.
مەن ونىڭ الدىندا تۇرمىن.
لاشىقتىڭ توبەسىنەن سەنىمسىز كۇبىرلەر،
اۋەگە كوتەرىلىپ جاتىر.
جالعىزدىق ءۇنى جاندى تەربەيدى.
ونىڭ ىشىنە كىرگىم كەپ جاقىندادىم،
الايدا ول مەنى جۇتىپ كەتەمە دەپ
قاتتى قوبالجىپ تۇرمىن.

اقىرزامان

قابىرعادا اقىرزامان تۋرالى سۋرەت ءىلۋلى تۇر،
شىم-شىتىرىق بوياۋلار كوز سۇرىندىرەدى.
سول بوياۋلاردان مۇرنىما ءولىمنىڭ ءيىسى كەلەدى.
جاسىل شوپتەر مەن گۇلدىڭ ءيىسى اڭقىعان دالا،
كوكىرەگىمدە ەسكى سۋرەت سياتى قالقىپ ءجۇر.
نەگە ەكەن？
قابىرعاداعى سۋرەت مەنى وزىنە تارتا بەرەدى.
قالادا قايشالىسقان موتوردىڭ ءۇنى
ويىمدى ءبولىپ جىبەردى.
ەسىكتەن شىقتىم دا قارا ءنوپىر ادامداردىڭ ىشىنە
سۇڭگىپ كەتتىم.
اقىرزامان تۋرالى سۋرەت،
تۋ سىرتىمنان باسپالاپ كەلە جاتقانداي،
ارتىما جالتاقتاي بەردىم.

ۋاعىز

كوزىمدى جۇمدىم،
الدىمدا اسپانمەن تىرەسكەن قارا ساقال تۇر.
كۇڭىرەنگەن ازان داۋىسى جان-دۇنيەمدى ارالاپ ءجۇر.
اپتاپ ىستىق قۋىرىپ بارادى،
توزاقتىڭ وتىنا كۇيگەندەر
جالىنىشتى جانارلارىمەن كەمسەڭدەي قارايدى.
جانىمنىڭ شىرىلى
قارا شىبىندارعا اينالىپ،
ولەكسە سانامدا ۇيمەلەپ ءجۇر.
قاناتى قىرقىلعان پەرىشتەلەر،
اسپانداپ ۇشا الماي الەككە تۇسەدى.
كوزىمدى اشتىم،
ءمايحانا تورىندە وتىر ەكەنمىن.
قىزىلدى-جاسىلدى شىراقتار
بۇرالا بيگە باسقان كانيزەكتەردىڭ
قيمىلىنا ەلىتىپ بيلەگىم كەلدى.
دوسىم ماعان شاراپ ۇسىندى،
«كوبەي سيىرلارىم كوبەي، ءومىر قىسقا»

تۇردىحان ايدارحانۇلى

Abai.kz