كورنەكتى قازاق اقىنى، جازۋشى، دراماتۋرگ، كوسەمسوزشى-جۋرناليست، قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ باسقارما مۇشەسى، فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى، احمەت بايتۇرسىنۇلى اتىنداعى قوۋ پروفەسسورى، حالىقارالىق شىعارماشىلىق اكادەمياسىنىڭ كوررەسپوندەنت-مۇشەسى، قر مادەنيەت قايراتكەرى، قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى ءجۋرناليسى. ماحمۇت قاشقاري اتىنداعى تۇركى الەمىنە سىڭىرگەن ەڭبەگى ءۇشىن حالىقارالىق سىيلىقتىڭ، «الاش» حالىقارالىق ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى، مۇحاممەد حايدار  دۋلاتي اتىنداعى حالىقارالىق ادەبي سىيلىقتىڭ جانە تاۋەلسىز «التىن قالام» سىيلىعىنىڭ يەگەرى اقىلبەك شاياحمەت 75 جاستا.

«Abai.kz» پورتالىنىڭ بەلسەندى اۆتورى بولعان قالامگەردىڭ ءالى سياسى كەپپەگەن، جاڭا جازعان جىرلارىن جاريالاپ وتىرمىز.

***

اقىلبەك شاياحمەت

اقىلدىڭ كوزى، جۇرەكتىڭ ءسوزى بولماسا...

ءسابي كۇنگى قىزىقتاردى ەستە ساقتار بالا دا،
جيىرما جاسقا تولعانىمدا ساۋلە تۇسكەن ساناعا.
وردا بۇزار وتىزدا دا تاپ بولعانمىن جالاعا،
قامال الار قىرىقتا دا دۇشپان كىرگەن اراعا.
ەلۋ دەگەن ەر جاسىمدا يت تە قاپقان قالادا،
يتتەن زارداپ شەكتىم دەسەم شوشقا ۇرگەن-ءدى قورادا.
ەلدى ويلاعان ارىستارىم جاتقان كەزدە مولادا
الپىس دەگەن تال تۇستە دە كوزدىڭ جاسى تاما ما؟
تىكەن قاپتاپ كەتكەن بولسا جايناعان گۇل سولا ما،
جەتپىس بەلەس ارتا قالدى.
جەتپىس بەس تە كەلىپ قالدى.
كەلدىم مەن دە توباعا...
بىراق ازاپ شەككەنىمدى، قيىن جولدان وتكەنىمدى،
كوزدىڭ جاسىن توككەنىمدى ۇمىتۋعا بولا ما؟!

***

بولسا دا قايرات، قالسا ەگەر بولماي ىنسابىڭ،
بوسقا وتەر جايناپ، جالىنداپ تۇرعان دەر شاعىڭ.
ويناساڭ، كۇلسەڭ، قادىرىن بىلسەڭ جاستىقتا،
نە جەتسىن، شىركىن، قالدىرماس كوڭىل دوستىققا؟!
قاناعات، سابىر، قولداعى بارعا شۇكىرلىك،
تۇرادى ساقتاپ ىرگەڭدى بەرىك، ءبۇتىن قىپ.
جولاۋشى بولساڭ ۇستىندە جولدىڭ جانى ءبىر،
الىستان قاستى، جاقىننان دوستى تانىعىن.
دارا دا داڭعىل، جارقىراپ جاتقان جول كانى؟!
جۇرەم دەپ قاتتى اۋدارىپ الما اربانى.
نامىسىم  قايناپ، تازا بوپ تۇرسا ۇجدانىم،
كوپپەنەن بىرگە وتكىزگەن كۇنگە ىرزامىن.
اقىلدىڭ كوزى، جۇرەكتىڭ ءسوزى بولماسا،
اقىن بولعانىڭ، ولەڭ جازعانىڭ – دالباسا.

***
كەيدە مەن كوكتەن تۇسەر جاسىندايمىن،
كەيدە مەن سايدىڭ قاتتى تاسىندايمىن.
تولقيمىن، تەبىرەنىپ، تولعانامىن،
شابىتىم كەلگەن كەزدە توسىلمايمىن.
اقكوڭىل ادامدارعا  جايام قۇشاق،
الايدا، كەز كەلگەنگە اشىلمايمىن.
كورەشەك كۇندەرىمنەن ءۇمىت ەتەم،
تۇسسە دە قۋانىشتان باسىم قايعىم.
كورسەتپەي كوزدىڭ جاسىن، كۇلىپ وتەم،
جاندارعا وسەك تەرگەن قوسىلمايمىن.
ۇلكەننىڭ تىڭداسام دا كەڭەستەرىن،
باسىمنان ايتقان ءسوزدى اسىرمايمىن.
اسسام دا ءومىردىڭ سان بەلەستەرىن،
كەنەلسەم مول شاتتىققا، تاسىنبايمىن.
وكىنىپ وتكەن ىسكە، اھ ۇرمايمىن،
سىرىمدى دوستارىمنان جاسىرمايمىن.
كەي كەزدە جۇرتتا قالعان باقىردايمىن،
كەي كەزدە تات باسپايتىن اسىلدايمىن.
بايلاردىڭ كەيدە اق ءۇيى سەكىلدىمىن،
كەدەيدىڭ كەيدە جىرتىق قوسىندايمىن.
كەزدەسسە قيىن جۇمىس ەرىنبەيمىن،
بايعۇستى جولىققاندا باسىنبايمىن.
بۇيىرعان نەسىبەمدى تەرىپ جەيمىن،
ءۇيىمنىڭ بەرەكەسىن قاشىرمايمىن.
بىرەۋگە ۇناپ، بىرەۋگە ۇنامايمىن،
يا، مەن وسىندايمىن!

***

ون ەكى اي ءھام ەلۋ ءۇش اپتاسى بار
الدىڭنان كەلگەن بەتتە قاقپا اشىلار،
جەتپىس بەس جاسىم مەنىڭ تويلاناتىن
بۇل جىلدىڭ كەساپاتى جوق تا شىعار.

بولسىن دەپ قىسى جايلى، جازى جارقىن
ارنايدى اق تىلەكپەن ءسوزىن اركىم.
ءدال مەندەي اقىن ۇلى بار ەكەنىن
تىڭداعان ولەڭىمدى سەزىن، حالقىم!

اقىلىن سەزىمىنە باعىندىرعان
جاستىق شاق ءوتتى زۋلاپ ساعىم قۋعان.
كەزىمدە ويعا باتىپ دامىلداعان
جەتپىس بەس جيىرما بەستى ساعىندىرعان.

جەتپىس بەس – القىنباستان جەتكەن جەرىم،
تاعدىردىڭ سىناعىنان وتكەن جەرىم.
اللاعا سانسىز شۇكىر! وسى كۇندى
كورسەتتىڭ. جوق وزىڭە وكپەم مەنىڭ!

وتىرىك جانە شىندىق

ءاي، جالعان-اي، جالعان-اي!
شىندىقتىڭ دا شىرقىراعان جەرى وسى.
كىسى كوردىم قول-اياعى بالعاداي،
كوككە جەتكەن توبەسى.

باستا – قالپاق، سىرت كيىمى – جاعالى،
مىنگەن اتى – تاعالى.
ەرىنىنىڭ ۇشىمەنەن ايتىلعان
ءاربىر ءسوزى باعالى.

ءتۇرىن كورىپ كەتتى مەنىڭ كۇلكىم كەپ،
اڭعارعانىم، كۇڭكىل كوپ.

– وتىرىك قوي. تانىمادىڭ قالايشا؟

دەگەن ءسوزدى ەستىدىم،
سۇراعاندا: «بۇل كىم؟» – دەپ.
جاۋاپ بەردىم مەن وعان:
«تانىماۋىم مۇمكىن!» – دەپ.

قىزىل ءىڭىر. كۇن باتقاندا كەشقۇرىم
قاتقىل داۋىسىن ەستىدىم.
ءسوزى مىعىم. ايتقانى انىق. كەرەمەت!
قايران، شىندىق! كوزى عوي دەپ ەسكىنىڭ،
قاراپ ەدىم تۇرەكەپ.

تىڭداۋشىسى – ۇركەردەي توپ ءسوز ۇعار،
قۇلاعى بار، شۇڭىرەيگەن كوزى بار.
اياعى جوق، قولى دا جوق. سويلەپ تۇر
شىندىق دەيتىن مۇگەدەك.

***

قۇبىلاعا بۇرىپ تۇرىپ بەتىمدى،
اۋىز اشىپ قۇرمامەن،
ءبىلدىرىپ ەم نيەتىمدى.
قۇرما ءدامدى دەسەدى جۇرت.وزىمە
قۇرمادان دا ورىك ءدامدى سەكىلدى.

جالعاندا دا باسىپ ءجۇرىپ ءار ءىزدى،
ۇمىتپادىم مويىنداعى پارىزدى.
ءزامزام بالداي دەيدى عوي جۇرت. وزىمە
تۋعان جەردىڭ وزەنىنەن ىشكەن سۋ
ودان ءتاتتى ءتارىزدى.

كوردىم تۇندە، كوكتەن جۇلدىز ءجيى اقتى،
وزىمە دە قويدىم تالاي سۇراقتى.
قاسيەتتى دەسەدى عوي مەككەنى،
وعان تيتتەي كۇمانىم جوق.
الايدا
ءوز مەكەنىم ودان ارتىق سياقتى.

***

ەڭ جەڭىل — كوپ سويلەۋ كوپىرىپ،
ەڭ اۋىر — ونەر مەن ءبىلىمىڭ.
ەڭ ۇزىن — وسەك پەن وتىرىك،
ەڭ قىسقا — تەز وتكەن عۇمىرىڭ.
ەڭ جامان — كۇنەلتۋ كۇن ءۇشىن،
ەڭ جاقسى — ۇناتقان جۇمىسىڭ.
ەڭ سۋىق — كەدەيلىك تۇرمىسىڭ،
ەڭ ىستىق — اتا-اناڭ، ءۇي-ءىشىڭ.
ەڭ ارزان — سالەمدى بەرۋىڭ،
ەڭ قىمبات — اس-سۋىڭ، تاماعىڭ.
ەڭ ءتاتتى — ماحاببات، مەيىرىم،
ەڭ قاتتى — كۇتپەگەن اجالىڭ.

***

جاس كەزىمدە الاتاۋ دا جاس ەدى،
تەك قار جاتتى باسىندا.
پاتەر ىزدەپ كەزدىم تالاي كوشەنى
تۋرا ون جەتى جاسىمدا.

جەر-كەپەدەن ورىن تاپتىم جاتاتىن
دىلگەر بولىپ جارىققا،
قىزمەتكە جارامادى قۇجاتىم،
كىرپىش قۇيدىم زاۋىتتا.

ۇستارامەن الىپ ءجۇردىم شاشىمدى،
ماعان كوپ زات قاجەت پە؟
و، الاقاي! ولەڭدەرىم باسىلدى
كومسومولدىق گازەتتە.

اكەلگەن جوق مەنى ەشكىم دە جەتەكتەپ
ادەبيەتكە راسىندا.
الاتاۋدان ءتۇسىپ ەدىم ەتەككە،
تەك سەن بولدىڭ قاسىمدا.

ەستە قالدى جاسىل باقتار گۇل اتقان،
ءمولدىر بۇلاق، كوك شىنار.
الماتىعا وتكىزگەن سان سىناقتان
وكپەم مۇلدە جوق شىعار.

***

قازاقشىلمىن، تۇرىكشىلمىن مىنا مەن،
ۇلتشىل بولسام، قاي تۇرعىدان كىنالى ەم؟
باس تارتپادىم اتا-بابا عۇرپىنان،
بۇل تۋرالى جازدىم قىزىل سيامەن.

مەن تۇرىكپىن! تىنىسىمىن عالامنىڭ،
ىرىسىمىن ۇلان-بايتاق دالامنىڭ.
اتوي سالعان دەشتى قىپشاق جەرىندە
قىلىشىمىن قوبىلاندى بابامنىڭ.

مەن قازاقپىن مىڭ ءتىرىلىپ، مىڭ ولگەن،
ىزا بولسام جاۋار بۇلتتاي تۇنەرگەن.
تايعاق جولدان ەسەن-امان وتسەم دە،
بىراق، ءالى بوسامادىم شىدەردەن.

ۇلت جولىندا شەيىت بولدى ارىستار،
كوكىرەگىمدى كەۋلەپ تۇرعان نامىس بار.
بىزدەن قورقىپ قورعان سالسا قىتايلار،
بىزدەن قورقىپ قىرعىن قىلعان ورىستار.

سايىپقىران سابازداردىڭ ءىزى ەدىك،
العا ۇمتىلعان، قالماق قىرعان ءبىز ەدىك.
اداسقاندى قايتا قوسىپ ۇيىرگە،
قياڭقىنى تەزگە سالىپ تۇزەدىك.

وركەن جايعان تۇران ەلى ءبىز ەدىك،
بەيبارىستىڭ مۇراگەرى ءبىز ەدىك.
ءال-فارابي، ءابۋ سينا، ياسساۋي
عالىمداردىڭ كۋاگەرى ءبىز ەدىك.

تويدان ارتىق ءوتىپ جاتقان ءبىر كۇنى،
ءبىز ەدىك قوي قولعا ۇيرەتكەن جىلقىنى.
وتكەن كۇندى ساعىنعاننان نە پايدا،
بىتەلمەسە قوماعايدىڭ قۇلقىنى.

سارى مايداي سابىردى دا سارقىپ بار،
ارامىزدان شىقتى قودار، جانتىقتار.
تۇلپارلاردىڭ ورنىن باسىپ جابىلار،
دارىنداردى ىعىستىردى تانتىقتار.

ەلدىڭ اسىل قازىناسى تونالدى،
ۋايىمعا قايعى كەلىپ جامالدى،
بەكەجاننىڭ ءسوزىن سويلەپ سوتىمىز،
تولەگەندەر اباقتىعا قامالدى.

جەرلەستەرىم كەڭ جەرىمدە قىسىلدى،
جابا المادىم ءىشىم تۇگىل تىسىمدى.
ءۇندىس كەلىپ تالاپ الدى تەمىردى،
كارىس كەلىپ قالاپ الدى مىسىمدى.

ماقتان ەتىپ جۇرسەم اتا-تەگىمدى،
اۋىر سالماق قايىستىردى بەلىمدى.
جەبىرەيلەر جەگىدەي جەپ جەرىمدى،
كەلىمسەكتەر جيناپ الدى ەگىندى.

سارقىراعان وزەن سۋى تارتىلدى،
قارا جەردىڭ قازىناسى سارقىلدى.
جەردىڭ قانىن سورىپ جاتىر الپاۋىت،
الىپ جاتىر كۇمىس پەنەن التىندى.

قۇنىققاندار، قۇل بولعاندار اقشاعا
كوزىن ساتىپ تەلمىرەدى باسقاعا.
تۇبىندە ولار جۇرت قارعىسىن الماي ما،
سۇيەك بەرگەن قوجايىنعا جاقسا دا.

ءبىز دە كوردىك بۇل جالعاننىڭ ىزعارىن،
جويقىن سەلدىڭ قاتقان مۇزدى بۇزعانىن.
تۋعان ەلدىڭ مۇڭىن جىرلاپ وتەرمىن
وسكەن جەردە تاۋسىلعانشا تۇز-ءدامىم.

***

وسەك-اياڭ جىندى قۇيىن سەكىلدى،
شاڭ كوتەرىپ، ءۇيىرىلىپ سوعادى.
وتىرىك – ول ءتۇرلى ءتۇستى ۇرگەن شار،
جەل تولتىرسا، كوتەرىلەر جوعارى.
شىندىق بولسا بويشاڭ ءارى سىمباتتى،
تاس مۇسىندەي اۋىر ءارى تىم قاتتى،
ونى سۋعا باتىرۋعا بولادى.
ءۇمىت بولسا اسپانداعى اقشا بۇلت،
بيىك تاۋدىڭ باسىنا دا قونادى.
قايعى تونسە، قارا بۇلتقا اينالىپ،
قاتۋلانسا، كوزىنەن جاس تامادى.
تاسقىن سەل مەن دولى بوران، سۋىق قار،
سۇراپىل ءورت، بارلىعى دا قالادى.
تىكەن كىرسە جارىلادى ۇرگەن شار،
شىندىق بىزگە سونىسىمەن باعالى.

***

كوكتەن ۇيرەن!
اكەلەتىن تاڭ نۇرىن،
جاۋعىزاتىن قارى مەنەن جاڭبىرىن.
كۇندىز كۇنگە، تۇندە ايعا سەنەتىن،
اياماستان شۇعىلاسىن توگەتىن
كوككە العىس ايت!

جەردەن ۇيرەن!
كوتەرەدى ول ءبارىن،
جەر بەتىندە جايىلادى بار مالىڭ.
تۇقىم شاشساڭ ءونىمىن دە الاسىڭ،
ولگەندە دە جەر قوينىنا باراسىڭ.
جەرگە العىس ايت!

سۋدان ۇيرەن!
قاندىراتىن ءشولىڭدى،
سۋاراتىن باۋ-باقشا مەن ەگىندى،
جۋىپ، شايىپ تازالايتىن ءتانىڭدى،
وشىرەتىن لاۋلاعان جالىندى
سۋعا العىس ايت!

جەلدەن ۇيرەن!
قۋىپ كەتەر بۇلتىڭدى،
الىپ كەتەر كىر-قوقىستى مىڭ ءتۇرلى.
جەلكەن كەرسەڭ سەرىگىڭ سول سەنەتىن،
شاڭ-توزاڭدى قاعىپ-سىلكىپ بەرەتىن
جەلگە العىس ايت!

سوندىقتان دا قاراپ تۇرىپ قۇبىلاعا،
سىيىنارىڭ ءبىر عانا –
تىلەگىڭدى ەسكەرەتىن، شىن دانا،
كوكتى، جەردى، سۋدى، جەلدى
قاجەتىنە جۇمساعان،
بار عالامدى قۇزىرىنا قاراتقان
العىسىڭدى ايت اللاعا!

***

استانادا وڭ جاعا مەن سول جاعا،
ءبىر بىرىمەن كەرىسپەسە بولدى، اعا!
بىرەۋىندە اعىل-تەگىل بايلىق بار،
ءبىرى جۇتاڭ – ايىرماسى سول عانا.

مىنا جاقتا ىردۋ-دىردۋ، توي-دۋمان،
انا جاقتا كىسىلەر ءجۇر وي قۋعان.
استانا وسى ءزاۋلىم ۇيلەر بوس تۇرعان،
ءبىرىن كەدەي، بىرەۋلەردى باي قىلعان.

كوشەلەردە تازارماعان، تازارعان
ۇيلەردىڭ دە ءبىرى قىمبات، ءبىرى ارزان.
اقشانى دا ۇنەمدەۋگە بولادى
ەت الساڭىز وڭ جاقتاعى بازاردان.

سول جاعالاۋ وڭمەن بىردەي بولدى ما،
قاي جاعىندا جاسالىپ ءجۇر مول كۇنا؟
اراسىندا كولىك وتەر كوپىر بار،
ءبىر بىرىمەن كەلىسسە تەك بولدى، اعا!

باعدارشامنىڭ  ءۇش  ءتۇسى

جولعا شىقسام،
سارساڭ بولعان جاندايمىن،
«قالىس قالام!»
دەدى سارى: «وڭبايمىن».
دەگەنى عوي:
«تاعدىرىڭا بول دايىن!»
«قارسى بولام!»
دەدى قىزىل:
«نانبايمىن!»
قارسى بولسا،
ءوزىم دە ءارى بارمايمىن.
ءوتىپ بارام...
جاسىل ايتتى:
«قولدايمىن!»
جاسىلدىڭ دا عۇمىرى، بىراق ماڭگى ەمەس،
قالاي مەنىڭ حال-جايىم؟!

***

جالپاق دالادا كوبەيدى جالتاقتار،
ۇلكەن قالادا ەسەيدى جانتىقتار.
قاراقشى قوعامدا از ەمەس قورقاقتار،
قاي جەردە بۇلجىماس تەمىردەي ءتارتىپ بار؟!

تەر توگىپ ەجەلدەن ەڭبەككە بەيىم ەل،
ەرىنبەي بال جيناپ جۇرسە دە اراداي،
اقىلى ازايىپ، ساناسى بۇلىنگەن
كوبەيدى توعىشار وبىرلار قوماعاي.

پايداعا اسا ما قيقىم دا، قوقىم دا،
ىشىنە قي سالىپ تولتىرعان قاپقا ۇقساپ،
بىلمەيمىن، كۇنى ەرتەڭ جاراي ما وتىنعا،
مىنبەدەن ەلەرىپ بوسەدى ماقتانشاق.

قيدىڭ دا شىنىندا بار شىعار كەرەگى،
الايدا، سۋ ءوتىپ بۇزىلعان تەزەكتى
وشاققا وتىن ساپ، اس جاساپ ادەمى،
جۇرتقا ۇنار تابىلار دەيمىسىڭ ءبىر ەپتى؟!

اعاشتان ارتىلعان، دالادا شاشىلعان
جاڭقامەن ءجۇر بىرەۋ ساماۋىرىن قايناتىپ.
ەسەرلەر ءورىپ ءجۇر قۇتىمدى قاشىرعان،
ءبىلدىم مەن ولاردان كەلمەسىن پايدا تۇك.

شەشەنىم! سەن-داعى وتپەيتىن ءسوزدى قوي،
قايتپايدى ىلگەرى ۇمتىلعان كوش كەيىن.
ۋاقىت وزدى عوي، جۇيكە دە توزدى عوي،
ايتىڭدار، اعايىن!
ال ەندى نە ىستەيىن؟!

***

جەرىمە ەكپىندەپ تىڭ كەلدى،
قاناتىن كەڭ جايىپ ۇلگەردى.
وزەندە بالىققا اۋ ءتۇستى،
دالادا تراكتور تابانى
جانشىدى جايناعان گۇلدەردى.

جات جۇرت تا سول تۇستا كۇش الىپ،
كورىنىپ تۇرعانداي ءىسى انىق،
شاكىرتتەر وقىدى مەكتەپتە
ورىستىڭ تىلىنەن بەس الىپ،
قازاقتىڭ تىلىنەن ءۇش الىپ.

كەلگەن جۇرت قاۋمالاپ جان-جاقتى،
ءشوپ وسكەن القاپتى شاڭداتتى.
وزگە ۇلتتار كەتكەندە وقۋعا،
قازاقتىڭ قىزدارى سيىر ساۋىپ،
قازاقتىڭ جىگىتى مال باقتى.

كەلبەتى وزگەرىپ قوڭىستىڭ،
كولىكتەر تولتىرىپ جول ءۇستىن،
ەر جەتكەن بالاعا ەس كىرمەي،
ەلىمنىڭ كۇيلەرى ەستىلمەي،
تارادى اندەرى ورىستىڭ.

قوراعا كىرگەندە قورسىلداق
جاعىمسىز يسىڭە كور شىداپ.
ءوز ۇلتىڭ وزگەگە تەڭ ەمەس،
كوشەدە كوبەيىپ توبەلەس،
قاباعان يت تۇردى ارسىلداپ.

ارمانىڭ ءبىر جەرگە جيىلماي،
ءبىر ءجوندى قىزمەت بۇيىرماي،
بىرەۋگە باعىنىپ كۇن كوردىڭ،
ءسوزىڭدى ايتا الماي جىم بولدىڭ،
نوقتاعا ۇيرەنگەن سيىرداي.

قالانىڭ ىرگەسىن قالاتقان
ارداگەر شىعىپ قاپ ساناتتان،
قاۋىمنىڭ العىسىن الاتىن
اۋىرعان شالىنا قازاقتىڭ
ءۇي ءتيدى جوعارعى قاباتتان.

توقىراپ ماقساتى جىگىتتىڭ،
داۋرەنى جۇرگەندە قۇلىپتىڭ،
ءۇيىڭدى كىلت سالىپ جاپقانىن،
تورىڭە اراقتىڭ شىققانىن
باۋىرىم، قالايشا ۇمىتتىڭ؟!

وزگەردى اتاۋى جەرىڭنىڭ،
وزگەردى ءداستۇرى ەلىڭنىڭ.
باباڭنىڭ كونەرمەس شىن اسىل،
قۇمعا اكەپ كومگەندەي مۇراسىن
جات ساناپ، قالايشا جەرىدىڭ؟!

اراعا وت تاستاپ جىرىندى،
ءتىلىڭ دە، ءدىنىڭ دە ءبۇلىندى.
تەك جۇرسەم بولار دەپ تارىقپاي،
قىت-قىتتاپ، جەم شوقىپ تاۋىقتاي
وتكىزدىڭ كورەتىن كۇنىڭدى.

بىلمەيمىن، باعىڭ با، سورىڭ با،
قولىڭدا قۋاتىڭ بارىندا
مەنىڭ دە كەزەگىم كەلدى دەپ،
قىزىقتىڭ بايىعان ەلدى جەپ
زالىمدار وتىرعان ورىنعا.

مەن كورگەن قازاقتىڭ جەرى وسى،
وتكەرگەن ازاپتى ەلى وسى.
سودان سوڭ نە بولىپ، نە قويدى،
تاراتىپ كوكەيدەن كوپ ويدى،
ايتايىن جىرىمدا كەلەسى.

Abai.kz