(وتىرىك اڭگىمە) 

بۇگىن ءتۇس اۋا، كۇن ەندى كوتەرىلىپ كەلە جاتقاندا وياندىم. تەرەزەدەن سىرتقا كوز سالسام، اسپاندا بالىقتار ءجۇزىپ ءجۇر! جاي بالىقتار ەمەس، التىن، كۇمىس، قىزىل، جاسىل، كوك ءتۇستى ۇلكەن-ۇلكەن بالىقتار ەركىن قالىقتاپ ءجۇر ەكەن. «بىرەۋىن ۇستاپ الايىن» دەگەن ويمەن، اسىعىس سىرتقا شىقتىم. بىراق ولار مەنى كورىپ، قالىڭ بۇلتتاردىڭ ارتىنا تىعىلىپ قالدى. ساداقپەن اتىپ تۇسىرەيىن دەپ، جەبەمە جارماستىم. ونىمدى كورگەن بالىقتار ءبىر قاتارعا ءتىزىلىپ الدى دا عارىشقا قاراي ءجۇزىپ كەتتى.

ۇيگە قايتا كىردىم. تاماق ىزدەپ توڭازىتقىشتىڭ ەسىگىن اشسام، ىشىندەگى ءبىر تاۋىق:

– قايىرلى كۇن! – دەپ امانداستى. – سەندەردە اۋا رايى قانداي؟ بىزدە بۇگىن 35 گرادۋسقا دەيىن ىستىق بولادى، – دەيدى.

مەن نە دەرىمدى بىلمەي قالدىم دا:

– بۇگىن بىزدە ۋىلدىرىق جاۋى مۇمكىن، – دەدىم.

– ەندەشە مەنىڭ جۇمىرتقاما تيىسپە، ۋىلدىرىعىڭدى جە! – دەدى دە، ەسىگىن تارس جاۋىپ الدى.

– مىنا تاۋىققا نە بولدى؟ نەگە سونشا رەنجۋلى؟ – دەپ، ChatGPT-دەن سۇرادىم. ول:

– نە بولسا سونى سۇراپ، مازامدى الماشى! تۇسىنىكتى ەمەس پە، جۇمىرتقاسىنا تيسەڭ، رەنجيدى! ودان دا ساباعىڭنان قالما، سىرتتا سەنى قويان دوسىڭ توسىپ تۇر! – دەدى.

– جارايدى، – دەپ، سومكەمدى ءتوس قالتاما سالىپ الىپ، سىرتقا شىقتىم.

قويان بەلسەبەتپەن تۇر ەكەن، مەنى كورگەن بويدا قۋانىپ:

– ەي، دوستىم! كەل، وتىر، مەن سەنى جەتكىزىپ سالامىن! – دەپ داۋىستادى.

وتىرعانىم سول ەكەن، ول قاناتىن جايىپ ۇشا جونەلدى. ۇشىپ كەلە جاتىپ الگى بالىقتاردىڭ ءبىرىن بولماسا، ءبىرىن كورىپ قالامىن با دەپ ۇمىتتەنىپ ەدىم، كورمەدىم. بۇلتتاردىڭ ىشىمەن جۇيتكىپ كەلەمىز. ءبىر كەزدە سامساعان الماعا تاپ بولدىق. الماتىنىڭ پرەزيدەنت باعىندا ءوسىپ تۇرعان اپورتتار ەكەن. ءزاۋلىم-ءزاۋلىم بولىپ، بىرىنەن ءبىرى ءوتىپ، بۇلتتاردى جارىپ جايقالىپ تۇر ەكەن. قارنىم اشىپ كەلەدى، المانىڭ بىرەۋىن الايىن دەپ قولىمدى سوزا بەرگەنىم سول ەدى، ولار:

– جەمەڭدەر ءبىزدى! ءبىز ءالى پىسكەن جوقپىز! – دەپ، شۋ ەتە ءتۇستى.

كەنەت الدىمىزدان ءبىر تانىس بەينە كورىندى:

– ەي، باتىرلار، قايدا زىمىرىپ باراسىڭدار؟ قارىندارىڭ اشقان جوق پا؟ مىندا مەن «قىرىق وتىرىك» قۋىرىپ جاتىرمىن. ءدام تاتا كەتىڭدەر! – دەدى كادىمگى الداركوسەنىڭ ءوزى. باسىنداعى تاقياسى قانداي جاراسىمدى!

ول كىسىنى ءوز كوزىمىزبەن كورگەنىمىزگە قۋانىپ، امانداسايىق دەپ، ەكەۋمىز بىردەي بەلسەبەتتەن سەكىرىپ تۇستىك.

«قىرىق وتىرىكتىڭ» ءدامىن تاتىپ كورۋ بىلاي تۇرسىن، تويعانشا جەدىك. بۇل نە دەگەن عاجاپ ءدام! نە دەگەن عاجاپ ءيىس! توقباسارعا تۋراپ-تۋراپ، اق بۇلتتاردىڭ ءوزىن قويىپتى. بۇلتتىڭ مۇنداي ءتاتتى بولارىن نەگە بىلمەگەنمىن؟! قارنىمىزدى تويدىرىپ، جانىمىزدى جادىراتقان الدار اعاعا العىسىمىزدى جاۋدىرىپ، بەلسەبەتىمىزگە قايتا مىنگەستىك.

قۇلاعىما ءبىر تانىس داۋىس كەلە باستادى: «نۇريسلام وسىندا ما؟ نۇريسلام وسىندا ما؟» دەپ، ماتەماتيكا پانىنەن ساباق بەرەتىن جاقسى كورەتىن اپايىم ىزدەپ جاتىر ەكەن. «يا، وسىندامىن، اپاي!» دەپ، توپ ەتە ءتۇسىپ، سىنىبىما كىرىپ باردىم.

قويان دوسىم:

– 48-اۆتوبۋسقا وتىرما، ول اۆتوبۋستاعى كوندۋكتور ساباقتان «ءتورت» العانداردى ءتۇسىرىپ تاستاۋى مۇمكىن دەيدى. ساباقتان سوڭ ءوزىم كەلىپ الىپ كەتەم! باسقا عالامشاردى ارالاپ قايتامىز! – دەدى تەرەزەدەن سىعالاپ. – ازىرگە ساۋ بول! – دەگەندەي ەكى قولىن بىردەي كوتەردى.

«ماسساعاااان! كورەر قىزىقتىڭ ءبارى ءالى الدا دەسەڭشى!!!» دەپ، پارتاما جايعاستىم.

نۇرساۋلە ماقسۇتقىزى

Abai.kz