رەداكتسيادان: كەشە، ياعني، قازان ايىنىڭ 15-ءى كۇنى تالدىقورعان قالاسىندا قازاق ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى، كورنەكتى جازۋشى سايىن مۇراتبەكوۆتىڭ 90 جىلدىعىنا ارنالعان مەرەيتويلىق ءىس-شارا ءوتىپ، قالامگەردىڭ شىعىرماشىلىعىنا ارنالعان عىلىمي كونفەرەنتسيا ۇيىمداستىرىلدى. اتالعان كونفەرەنتسيادا ءسوز سويلەگەن جەتىسۋلىق جازۋشى امىرە ءارىننىڭ بايانداماسىن Abai.kz پورتالىنىڭ وقىرماندارىنا ۇسىنىپ وتىرمىز...

قازاق ادەبيەتىنىڭ كلاسسيگى، مەملەكەت جانە قوعام قايراتكەرى، مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى سايىن مۇراتبەكوۆتىڭ 90 جىلدىق ەلدىك تورقالى تويى، الاشتىڭ تويى تۋعان جەرىندە دۇركىرەپ ءوتتى.

ەرنەست حەمۋنگۋەيدىڭ: «جازۋشى ءۇشىن ەڭ جاقسى العاشقى دايىندىق مەكتەبى – باقىتسىز  بالالىق شاق» دەپ ايتقانى بار. بالالىق بالدىرعان شاعى ۇلى وتان سوعىسىمەن تۇسپا-تۇس كەلگەن سايىن مۇراتبەكوۆتىڭ اكەسى مايدانعا اتتانادى، سودان جىل وتەر-وتپەستەن اناسى قايتىس بولادى دا، اتاسى مۇراتبەكتىڭ قولىندا تاربيەلەنەدى. بۇعان  اۆتوردىڭ: «ءوزىم جەتىم بولعان سوڭ با، كىم ءبىلسىن، اياننىڭ ەرتەگىلەرى كوبىنە جەتىم بالا تۋرالى بولۋشى ەدى. جەتىم بالانىڭ تاعدىرىنا بايلانىستى ۇرەيلى ەرتەگىنى باستاعان كەزدە، اۋىلدىڭ شەتىندەگى ساي-سالانى، جىرا-قۇزدى تەگىس جالماۋىز كەمپىرلەر، جەزتىرناقتار، جالعىز كوزدى داۋلەر، ديۋ-پەرىلەر جايلاپ كەتكەندەي بولۋشى ەدى» دەپ بايانداۋى دا دايەك. پالەندەي قاتتى جەتىمدىك كەشپەگەنىمەن اينالاسىنداعى  قۇربى-قۇرداستارى مەن جالپى حالىقتىڭ اۋىرتپالىقتى كۇيىن، اششى تىرشىلىگىن كورۋىندەي كورىپ وسەدى. سوعىس دۇربەلەڭىنىڭ باسقا سالعان نەبىر زۇلماتتى قيىنشىلىقتارىن قابىرعالارى قايىسا كوتەرگەن كوپشىلىكتىڭ تالەيلى تىرشىلىگى بالاڭ كوڭىلىنە جاتتالىپ، جادىنىڭ وشپەس بولشەگىنە اينالىپ قانا قويمايدى، كەيىنگى قالامگەرلىك ءورىسىنىڭ التىن وزەگىن قۇرايدى.

جازۋشى قانداي بولسا – جازعانى سونداي. جالپى، ومىردە دە بايىپتى سويلەپ، ساليقالى وي تۇيەر، ادال ءجۇرىپ، تۋراسىن ايتار تۇلعالى قالامگەردىڭ بار بولمىس-ءبىتىمى شىعارمالارىندا  جارقىراپ تۇر. سۋرەتكەرلىك وزىنە عانا ءتان ليريكالىق ايشىقتى جازۋ مانەرى، سونى سوقپاق، اۋەزدى ءۇنى – قازاق ادەبيەتىنىڭ كوپتەن كۇتكەن ولجاسىنا اينالدى!

ادامنىڭ  الاپات سەزىمدەرىنىڭ نەبىر استارلى جۇمباقتارىنىڭ ايدىنىندا ەركىن ءجۇزىپ، اڭگىمە سەكىلدى قىسقا دا نۇسقا جانرعا سالماقتى يدەيا، سالقار ساباقتاۋ، ادامزاتتىق كوكەيكەستى ماسەلەلەردى كوتەرۋ، شىعارمادا اۆتوردىڭ ءوز بەينەسىنىڭ كورىنىس بەرۋى ارقىلى تاقىرىپتىڭ ءيىنىن قاندىرا ءتۇسۋ ءادىس-امالدارى – قىزىقتى دا قۇرىلىمدى، ءماندى دە ءارلى جازا ءبىلۋدىڭ تىڭ ۇلگىسى ەدى!

قاي تۋىندىسىندا بولماسىن الىنعان تاقىرىپتىڭ اشىلۋى، قازاقى قالپى، قۇنارلى ءتىلى، ءوربۋى مەن تابيعي تارتىمدىلىعى جۇرەگىڭىزدى بىردەن باۋراپ الادى. جاساندىلىقتان اۋلاق، قارابايىرلىق، ۇباق-شۇباق سۋرەتتەۋ، اقىلسۋ دەگەنىڭىز اتىمەن جوق. سوعىس كەزەڭىندەگى تىلداعى ەلدىڭ جاعدايى، كۇرمەۋى كەلە قويماس، شاتقاياقتاعان شارۋانىڭ شيەلەنىستى كورىنىستەرى شىرايلى شىعارمالاردىڭ ءون بويىندا كۇرە تامىرداي سولقىلداپ، ولسىزدا كەسەك سومدالعان كەيىپكەرلەردىڭ كەسكىنىن ودان ءارى اۋەلەتىپ جىبەرەدى.

«جابايى الما» حيكاياتىن وقىماعان جان جوق شىعار. ءيىر-ءشيىر تاۋسىلماس تىرشىلىك قامى. ەڭبەككە ويىن بالالارى دا تارتىلعان. ماساق تەرەدى. ءاربىر ءدان جاۋعا اتىلعان وق! ءار وقۋشى كۇنىنە 2 ات دوربا ماساق جيناۋعا ءتيىس. سولاردىڭ بەل ورتاسىندا ارينە، اۆتوردىڭ ءوزى دە ءجۇردى. جازۋشىلىق جۇلدىزىن جارقىراتقان ءومىر مەكتەبىنەن ءدال وسىلاي ءوتتى دە!

پوۆەستىڭ تارتىمدىلىعى سونداي، ونى وقىپ وتىرىپ، قۇددى ءبىر ءوزىڭ جازعانداي، بولماسا ءوزىڭ ەلدەن بۇرىن اڭگىمەلەپ وتىرعانداي، تۋىندىمەن تۋىسىپ، تۇتاسىپ كەتەسىز. تەبىندەتە، تەگەۋرىندى سۋرەتتەلەر ءاربىر وقيعانىڭ ءتۇپ توركىنىنە بويلاپ، بار شىندىقتى پارىقتايسىز. بۇعانالارى بەكىپ، بوي تارتىپ ۇلگەرمەستەن تاعدىر تاۋقىمەتى سوققىسىنان كورمەستى كورگەن سول پاناسىز دا شاراسىز كەيىپكەرلەردىڭ بىردە ءۇمىت ۇكىلەگەن، بىردە امالسىز كوندىككەن قام-قاراكەتتەرىنىڭ ۇلت جادىنان ەشقاشان وشپەيتىندىگىنە قايتالاي كوز جەتكىزەسىز! بالعىن ۇرپاق بويىنداعى تاۋ قوپارار قايسار كۇش پەن اسقاق رۋحتىڭ الدىندا باسىڭىزدى يەسىز!

جارىم جاقسىلىق، جىلت ەتكەن جارىق اتاۋلىعا زارۋلىك-اي دەسەڭىزشى؟ متس-تە وقۋدا جۇرگەن ءنازيرا اكەلگەن ءيىسى مۇرىن جارار ءشايدى ءۇي ىشىندەگىلەرمەن بىرگە ماڭدايى ءجىپسي ىشكەن جاۋىنگەر كوبەگەن مەن ءنۇسىپ شالدىڭ ءدال سول ساتتە ارمانى جوق ەدى-اۋ! اسپاننىڭ شەكسىزدىگىنە شەك كەلتىرمەس قاناتتىڭ وي-قيالىمەن قوسىلا سامعارىڭىز حاق! پەتكا مەن وتتو سىندى دوستارىنىڭ ادالدىعىنا ءسۇيسىنىپ، ماڭدايلارىنان وبكىڭىز كەلەدى. جۇرتشىلىق مۇددەسى جولىندا سوتتالعان نۇرسۇلۋدىڭ سۋىق ۇيدەگى ەكى نەمەرەسىمەن قالعان اناسىنىڭ قوس تاۋىعىن بىردەي ۇرلاپ كەتكەن سوتقار بالا اجىبەككە جاتىپ كەپ كىجىنەسىز، جاعاسىنان الا تۇسكىڭىز بار. ءسوز بايلاسقان جىگىتى توقتاردان قارا قاعاز كەلگەندەگى ءنازيرانىڭ جوقتاۋىنا جۇرەگىڭىز جىلاي بىرگە قوسىلاسىز.

ادامنىڭ ادامدىعى تار جول، تايعاق كەشۋلەردە سىنالىپ، كىمنىڭ كىم ەكەندىگى ايعاقتالار دەسەك، سايىن اعامىز كەيىپكەرلەرىن قاز-قالپىندا، بوياماسىز سۋرەتتەيدى. جاعىمدى، يا جاعىمسىز وبراز دەپ باس قاتىرىپ جاتپايدى. ماسەلەن، زيباش ەسىمدى ايەلدى الايىق. نازيرامەن قارىم-قاتىناسى بار. كەيىن ءنازيرا وقۋعا كەتكەندە حابارلاسىپ تا تۇرعان. سويتە تۇرا، بريگادير بولعان سوڭ وزگەرىپ سالا بەرەدى. قانات پەن ءنازيرا ەكەۋىنىڭ  جازدا شابىندىقتا دايىنداعان ءشوبىن كولحوزدىكى دەپ تاپقان شولاق بەلسەندىلەردىڭ ءسوزىن امالسىزدان ماقۇلدايدى.

قالامگەر ءبىر سۇحباتىندا: «مەنىڭشە، ءوزىڭ ءومىر ءسۇرىپ وتىرعان ورتا، ءوزىڭ كۇندەلىكتى ارالاس-قۇرالاس جۇرگەن زامانداستارىڭ تۋرالى عانا ءدال جازۋعا بولادى. مەن ءوز باسىم جاقسى بىلەتىنىمدى، باستان كەشكەنىمدى جازامىن» دەپ اعىنان جارىلعان بولاتىن. شىندىعى دا وسى! بارلىق تۋىندىلارىندا وسى ءبىر وردالى ويىنىڭ سىلەمدەرى اتويلاپ الدىڭىزدان شىعادى. بۇعان مىسال رەتىندە قارا سوزبەن جىرلانعان  «جۋسان ءيىسىن» الار ەدىك. «الىستا قالعان بالالىق شاعىم… كوزىمدى ءسال جۇمسام-اق: شۋىلداعان بالالاردىڭ ەڭ سوڭىندا سول اياعىن جەر سىپىرعانداي كولدەنەڭ سۇيرەتىپ، ەس قالماي دالباقتاي جۇگىرىپ كەلە جاتقان اياندى كورگەندەي بولام» دەپ باستاۋ الار تولاعاي تۋىندىنى باس كوتەرمەي وقىپ شىعاسىز. ايانمەن بىرگە ساعىنىشتان سارعايىپ، قينالاسىز، قيالعا باتاسىز، جۇرەگىڭىز سىزدايدى.

مىنە، وسىنداي جان سارايلارى كىرشىكسىز، قام كوڭىل بالالاردىڭ رياسىز، اق ديدار سەزىمدەرى ساناڭىزدى كەرنەپ، اتى وشكىر سوعىسقا دەگەن وشپەندىلىگىڭىزدى كومەيىڭىزگە كەپتەيدى. قالاي بولعاندا دا، مۇنداي تەپەرىشتى تىرلىكتى جەڭىپ، ومىرگە دەگەن قۇشتارلىقتارىن جوعالتپاعان بالالاردىڭ ۇكىلى ءۇمىت، اق نيەتتەرى مايدان دالاسىنان قارا قاعاز العان جەسىرلەردى دە، ەڭسەسى تۇسكەن اۋىل تۇرعىندارىن دا الداعى جەڭىستى كۇندەرگە جەلپىنتكەنىن اڭعاراسىز.

كەيىپكەرلەرىنىڭ ومىرلىك ۇستانىمى مەن ۇلتتىق ءداستۇردىڭ قيۋلاسۋى،تازا ماحابباتىڭ الماس قامال، شىقپاس شىڭى جوقتىعى تەكتەس ۇعىم-تۇسىنىكتەردى جازۋشى «وتاۋ ءۇي» اتتى اڭگىمەسىندە مەيلىنشە شەبەر دە جىپ-جىلى بادىزدەگەن. عاشىقتىق وتى جۇرەگىن تەربەتكەن تانا ءوزىنىڭ تەڭى ۇزاقپەن باس بۇرناپ، اتا-ەنەسىنىڭ ۇيىندە تۇرىپ جاتادى. ادەتتەگى اۋىل كەلىندەرىندەي، ەرتە تۇرىپ، كەش دامىلدايدى. اياعى اۋىرلاعاندا دا سول قۇستاي ۇشىپ جۇرگەنى. ەنەسىنىڭ ءبىر اۋىز ءسوزىن جەرگە تاستامايدى. ال ۇزاق بولسا، كەلىنشەگىن ايايدى، ايتكەنمەن ايالاپ وسىرگەن اپاسىنا نە دەپ ءۋاج ايتپاق؟ رەنىش ءبىلدىرىپ جاتقان تانا دا جوق. ۇزاقتىڭ بار تاپقان امالى – بولەك شىعۋ. ءبىر كۇنى باسقا ءبىر ەسكى تامعا كوشەم دەپ كولىك الىپ كەلەدى. كەلىنشەگىنە تىنىم تاپتىرمايتىن اناسىنا جالتاق-جالتاق قاراپ، ازىن-اۋلاق جۇگىن كولىك قورابىنا تيەپ جاتىر. «اكەمە نە دەيمىن؟» دەپ باسى قاتادى. سويتكەنشە، اكەسى دە ۇيگە كەلەدى.  اقىلمان وتاعاسى بولعان ىسكە سىر بەرمەيدى. كەرىسىنشە: «باراتىن ۇيلەرىڭنىڭ پەشى قانداي ەكەن؟» دەپ ۇزاقتان ەلپەكتەپ سۇراپ جاتىر.

سودان جاس جۇبايلار توبەسىنەن سۋ تامشىلاپ، بۇرىش-بۇرىشىنان تىشقان جورتىپ جۇرسە دە، ءوز ءۇيىم، كەڭ سارايداي بوز ءۇيىم دەپ، كەش جاتادى. ۇزاق ءماز. ال تانا بولسا، ۇزاقتىڭ ءماز بولعانىنا ءماز! «ۇزاق، كەيىن بالالارىمىز بولعاندا ولار دا ءبىزدى ءوستىپ تاستاپ كەتەر مە ەكەن؟» دەيدى تانا. تانانىڭ  مۇنتازداي ءمولدىر بولمىسى وسى ءبىر سازدى سويلەمگە مالىنىپ تۇر.

تاڭعا جۋىق قانا كوزى ءىلىنىپ، تۇسكە تامان ءبىر-اق ويانعان ۇزاق اۋىز بولمەدەگى دابىرعا قۇلاق تۇرەدى. تانا مەن اپاسى سويلەسىپ وتىر. «مىنا كيىزدى تورىڭە توسەشى، جالاڭاش جاتپاسىن» دەيدى اپاسى. ونان سىرتتان، دالادان اكەسىنىڭ داۋسى دا ەستىلدى: «ءاي، جاپپاس، بۇل تىرەۋدى انا ءتور ۇيگە قويالىق»، – دەيدى، سويدەيدى دە ىشكە قاراي داۋىستايدى: «الگى ۇزاق قايدا؟ و نەسى، تال تۇسكە دەيىن جاتىپ!..».

بۇل ارادا ءبىر جاعىنان جاس جۇبايلاردىڭ اراسىنداعى شىنايى ماحابباتتىڭ ءبىر-ءبىرىن بارىنشا قادىرلەۋ، اياۋشىلىق دەڭگەيىنە كوتەرىلگەندىگىنە دەن قويىلسا، ەكىنشى قىرىنان اتا-انانىڭ قانداي جاعدايدا دا باۋىر ەتى بالالارى ءۇشىن قولدان كەلگەندەرىن اياماستىعى پسيحولوگيالىق ساۋلەلى قاتىناس، ادەپتى ينابات ارقىلى پاش ەتىلەدى. ءتورت كەيىپكەردىڭ تورتەۋىنىڭ دە نيەتتەرى  اق، جاقسىلىققا ۇمتىلعان جارقىن تۇلعالار. جۇرەك جىلۋىندا شەك جوق. ادامي بيىكتىك پەن ساف پاراسات، سەنىم قۋاتى ادەمى كورىنىس تابادى. وتباسى قۇندىلىعىنىڭ مورالدىق كەلبەتى، جان سۇلۋلىعى ارەكەت ۇستىندە دارىپتەلەدى. تىرشىلىك تىنىنەن ادامزاتتىق قادىرلى وي تۇيە بىلگەن قالامگەر قارىمىنا قايران قالاسىز!

كەزىندە جازۋشى اكىم تارازي: «سايىننىڭ قاي شىعارماسىن وقىما، سەن قاعازعا ءۇڭىلىپ وتىرعانىڭدى ۇمىتىپ كەتەسىڭ، سەن ءان تىڭداپ وتىرعانداي، كۇڭىرەنگەن كۇي تىڭداپ وتىرعانداي بالقىپ، ەلتىپ جۇرە بەرەسىڭ. اۆتور اڭگىمەلەرىنىڭ سيقىرلى سىرى سوندا. تەگىندە، سايىن اڭگىمەلەرىن جازبايدى، اندەتىپ، كۇڭىرەنتىپ ايتىپ شىعادى دەسە بولعانداي» دەپ عاجاپ ءبىر باعا بەرگەن ەكەن. ءيا، سايىن مۇراتبەكۇلىنىڭ بار فەنومەنى – مىناۋ اق الەم، اينالا ادامداردى شەكسىز ءسۇيىپ، ەڭ قىمباتىنا باعالاي بىلۋىندە دەر ەدىك! وبرازدىڭ  ىشكى نازىك ناقىشى تولقىنىندا مىنەز-قۇلىقتى اشىپ، ءىس-قيمىل بارىسىندا باپتاۋدىڭ، تىڭنان تۇرەن سالۋدىڭ، جاقسىلىق پەن جارقىندىقتى، جالپى  ادامي قاستەرلى قاسيەتتەردى القالاۋدىڭ كوك زەڭگىرىنە كوتەرىلدى. ۇلكەندى-كىشىلى بەينەلەردىڭ ەرەن كەلبەتى مەن كەرەمەتتىگى دە، جان دۇنيەسىنىڭ بايتاق تا بادەندى، قاراپايىم دا قايىرىمدى، كەشىرىمدى دە كىشىپەيىل، كوپشىل دە دارحان بولىپ كەسكىندەلۋىنىڭ دە بار كوركەمدىك قۇپياسى وسىندا! جاراتقاننىڭ جازۋشىعا دارىتقان جايناق جاراتىلىسىندا! دانالىعى مەن دارالىعى، بەكزات بولمىس، قاناتتى تالانت، اسقان تالعامپازدىعىندا!

قالامگەردىڭ كەز كەلگەن شىعارماسىنىڭ جەتەگىنە بويىڭىز ءبىر ىسىپ، ءبىر مۇزداعان قالپىڭىزدا، ەركىڭىزدەن تىس ىلەسىپ كەتە بەرەسىز. كەيىپكەرلەردىڭ ىشكى قايشىلىقتارى قانشالىقتى شيرىعىپ تۇرسا دا، ادالدىق ايدىنىنا شومىلىپ، اقزەر سەزىم نۇرىمەن قۋاتتاناسىز. ءسوز ساپتاۋ مانەرىنەن باستاپ، وي-ساناسىندا ءپىسىپ، جەتىلگەن بەينەلەردىڭ كەيپىن قيىننان قيىستىرا كەيىپتەۋ، ولاردىڭ ارقايسىنىڭ تابيعاتىنا  ءتان تىلدىك ەرەكشەلىكتى ءدوپ باسۋ، نەگىزگى وبرازداردىڭ پسيحولوگيالىق ليريزم شۋاعى ارقىلى كوركەم سومدالۋى – سۋرەتكەرلىك كەمەلدىگى، قازاق پروزاسىنىڭ التىن كومبەسى دەپ باعالايمىز.

اڭگىمە اتى «بىرەۋ»، باستى كەيىپكەرى دە ەسىمى بەلگىسىز بىرەۋ. تۋعان اعاسىنىڭ ارقاسىندا قىزمەتكە ءىلىنىپ، قاتارعا ىلىككەن بىرەۋدىڭ قايتكەندە دوكتورلىق  قورعاپ، ءبولىم مەڭگەرۋشىسى اتانۋى كەرەك. مانساپشىل ايەلىنىڭ دە ۇيعارىمى بۇل. اعاسى دۇنيەدەن ءوتىپ كەتكەن، ەندىگى ماقساتى – باستىعىن ۇيگە قوناققا شاقىرىپ، كەكىلىكتىڭ ەتىنە ءبىر تويدىرىپ، ءتىلىن تاپپاق. سول شارۋامەن  اۋىلداعى نەمەرە قارىنداسىنىڭ ۇيىنە كەلەدى. مىلتىعىن الىپ، قۇس اۋلاۋعا شىققان ول ابايسىزدا ءوزىن ءوزى جاراقاتتاپ الادى، اۋىلعا جەتە الماي، دالادا قاسقىرلار ورتاسىندا قالادى. «اليبەك ءداستانوۆيچتىڭ تاڭدايىن ءبىر قاقتىرا كەكىلىككە تويدىرسام-اۋ!» دەگەن ارمانى جەلگە ۇشىپ كەتە بارعان. ەندى جان قايعى. «ەگەر وسىدان ءتىرى قالسام... كوشە سىپىرۋشى بولار ەدىم، شىركىن. قانداي راحات جۇمىس دەسەڭشى! ەشكىمگە جالپاقتامايسىڭ دا، جالتاقتامايسىڭ دا...» دەپ ءتاۋباسىنا كەلگەن كەيىپكەر وكىنىشىنە ءسىز دە قوسىلاسىز. ءيا، ءوز  تارتەسىنە، شاماسىنا قاراماي، قول جەتپەستىڭ قومىندا مورالدىق تا ماتەريالدىق سوققى الىپ اداسقانداردان قازىرگى قوعام دا ارىلىپ كەتتى دەپ ايتا الماساق كەرەك.

«كۇسەن-كۇسەكە» دەگەن اڭگىمەسىندە ءبىر جەڭىل كولىككە پارا-پار جىلدىق تابىس، ايلىعىنىڭ ءبارىن دەرلىك شۇلەندىكپەن اۋىلداعى اعايىن-جەكجاتقا تاراتىپ كەلگەن شوپان كۇسەن ايەلىنىڭ رەنىشىنەن سوڭ: «كەلەسى دە ايشانىڭ ءوزى  بارسىنشى اۋىلعا...» – دەپ تۇيەدى. سويتەدى دە ءتاتتى ۇيقى قۇشاعىنا بەرىلەدى. بۇل كەڭ پەيىل، جومارت جاننىڭ تاعى ءبىر باقىتتى كۇنى ەدى. ءدال كۇسەندەي وزگەنى دە، ءوزىن دە باقىتقا اياق استى بولەپ جۇرگەندەر ءدال قازىر دە ورتامىزدان تابىلادى دەپ ويلايمىن!

جازۋشىنىڭ جوعارىدا اتاپ وتكەمىزدەن تىس، جۇلدىزدار شوعىرىنداي ىرىكتەلگەن «مەنىڭ قارىنداسىم»، «باسىندا ۇشقارانىڭ»، «ارى-بەرى جول»،  «جەڭەشە»، «قىلاۋ»، «بەكەننىڭ قۇبىلىسى»، «العاشقى قار»، «ماحاببات» اتتى تۇرقى ەرەك تۋىندىلارى شەتەلدىك ادەبيەتشىلەر تاراپىنان دا بيىك باعالانىپ، الەمدىك پروزا مايەگىنە بالاندى. حاس تالانت – ۇلت بايلىعى دەگەنىمىز وسى ەندى!

سايىن مۇراتبەكوۆ اعامىز داڭقى شىعانداپ تۇرعان شاعىندا: «ادامنىڭ ادامگەرشىلىك قاسيەتىن جىرلاپ وتسەم دەيمىن!» دەپ عۇمىرلىق اسىل مۇراتىن  جاريا ەتكەن ەدى! بۇل – بۇگىنگى قازاق قوعامىنىڭ دا، ايدىندى ادەبيەتىمىزدىڭ دە اڭسارلى ارمانى! ەندەشە، الاشتىڭ ارداق پەرزەنتىنىڭ العاۋسىز اماناتىنا ادال بولايىق، اعايىن!

سۋرەت: abai.kz سايتىننا الىندى.

امىرە ءارىن،

حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ يەگەرى، قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى جازۋشىسى

Abai.kz