كۇزەتشىلەر وياندى ەرتە اقىرىپ،
شاي الۋعا تۇتقىنداردى شاقىرىپ.
بەيشارالار ۋقالاي كوزىن جۇگىردى
تاستاعان عوي تىزەسىن ابدەن باتىرىپ.
شۋلاسىپ ءجۇر ايت قۇتتىقتاپ جيىلىپ،
قۇتىلساق دەپ ىشتەرىنەن سيىنىپ،
«ون ەكى ايدا ءبىر كەلگەن ءشاريف ايت كۇنىن
وتكىزبەك شادلىقپەن» دەپ كۇيىنىپ.
Ac قادىرىن قايدان ءبىلسىن قارنى توق؟
بوس ادامدا تۇتقىن ءۇشىن قايعى جوق.
قاتىن-بالا، دوس-جارىمەن ءماز بولىپ،
ويناپ-كۇلىپ، سۇحباتلاسىپ قۇرعان توپ.
حافا مەن وفا ەكەۋى دە اللادان،
مويىن ۇسىنىپ مىسكىننىڭ كوبى زارلاعان.
شاتتانايىن دەسە داعى ايت كۇنى،
بەتتەرىندە قان تامشىسى قالماعان.
اسىرايدى شىقپاستاي قىلىپ شىبىن جان،
سوتكەسىندە ەكى قاداق قارا نان.
كوكشىل سورپا، شيرەك قاداق جاسىق ەت.
سورلى تۇتقىن بايگە اتىنداي جاراعان.