(ەستەلىك)

بالالىق شاعىم باقىتتى ءوتتى دەپ ويلايمىن. سەبەبى مەن انامنىڭ سىرتىندا اپامنىڭ مەيىرىمىن كورىپ ءوستىم. ءبىزدىڭ ءۇي سۇمىن تۇبىندە بولدى. اتام ءۇيى قىردا. كۇن جىلىنا اتام كەلىپ الىپ كەتەتىن. بۇل تۋرالى:

...ءبىر جەلىپ، ءبىر باياۋلاپ،
كوبىنەسە اياڭداپ.
اۋىلعا كەش جەتەمىز،
جول ۇستىندە ايالداپ.
لاق، قوزى ماڭىراپ،
ءتورت تۇلىگى جامىراپ.
تولدەپ قويى قوزداعان،
يت ءۇرىپ، تۇيە بوزداعان.
ابىر-سابىر قاربالاس،
قارسى الادى كەشكى اۋىل.
الىپ-ۇشىپ جۇرەگىم،
اپامدى كورۋ تىلەگىم.
تۇسە سالىپ اتىمنان،
اسىعىپ ۇيگە كىرەمىن.
ۇستاپ اپام قولىمنان،
اي تۋعانداي وڭىمنان.
بولەنەمىن باقىتقا،
يىسكەگەندە مويىنىمنان.
بەلىنەن ۇستاپ تاس قىلا،
قۇشاقتايمىن قاپسىرا.
باستى دەرەۋ تىعامىن،
كيمەشەكتىڭ استىنا.
ءسۇت ءيىسى شىعىپ اپامنان
ءشول قانعانداي بولامىن
قۇشاعىندا اپامنىڭ،
ۇزاق تۇرىپ قالامىن.
ەستىلگەندە بوسايمىن،
جوتكىرگەنى اتامنىڭ.
اپام مەنى قورعايدى،
تيىسكەندەر بولسا وڭبايدى.
سوتقارلىق جاساپ قويسام دا،
ءبارىبىر مەنى قولدايدى.
مەنىڭ كورپە، جاستىعىم،
جيناۋلى بولەك تۇرادى.
باسقا كىردەن ونى اپام،
ارقاشان بولەك جۋادى.
كەسپە كوجەسى اپامنىڭ،
كۇش قوسقانداي كۇشىمە.
قاراشا ءۇيى اتامنىڭ،
كىرەدى ءجيى تۇسىمە.
ەشبىر كۇندەر جەتپەيدى
سونداعى كۇننىڭ بىرىنە!

وسىلايشا جازعى ماۋسىم ۇلكەن ۇيدەگى ونشاقتى بالامەن بىرگە وتەتىن. ومىرىمدە اپامنىڭ قول قۋسىرىپ6 بوس وتىرعانىن كورمەپپىن. تاڭ اتقاننان كەش باتىپ، ەل ورىنعا وتىرعانشا ىشكى-سىرتقى بارلىق شارۋا سول كىسىنىڭ موينىندا بولاتىن. تاڭەرتەڭ كيىز ءۇيدىڭ تۇندىگىن اشىپ، كۇل شىعارىپ، وت جاعىپ، شاي قايناتىپ، قويعا باراتىن اعالارىمنىڭ بىرىنە اس-سۋىن ازىرلەپ، مالدى ورىسكە ايداپ، سيىر ساۋىپ، ءبىزدى تۇرعىزىپ، شايىمىزدى بەرىپ، وتىن-تەزەك تەرۋگە جىبەرىپ، تىنىم تاپپايتىن. ءتىپتى جايلاۋدا وتىرعاندا تۇندە قوراداعى قوي ۇرىكسە اپام سىرتقا شىعىپ ايعايلاپ، كەيدە گۇرس ەتكىزىپ مىلتىق اتىپ يت-قۇستى ۇركىتىپ جۇرەتىن. مۇندايدا ءتور الدىندا جاتقان ءبىز قورىققانىمىزدان ءبۇرىسىپ ءبىر-بىرىمىزگە تىعىلا تۇسەتىنبىز.

ال قىستا نە كوكتەمدە بارعاندا ءبىزدىڭ شامامىز جەتپەگەن وتىندى اپام بالتامەن ءوزى جارىپ، ۇساتىپ تاستايتىن. تاۋ بوكتەرىنەن تازا قار نە مۇز ويىپ اكەلىپ ەرىتىپ شاي قايناتاتىن. ال اس دايىن بولعاندا تورگە جايىلعان داستارحاندى جاعالاي وتىرعان ءبىز، اتامىز كەلىپ مالداس قۇرىپ وتىرىپ، استان اۋىز تيگەنشە تاماققا قول سوزبايتىنبىز. الدا-جالدا بىرەۋىمىزدىڭ سوزىلعان قولىمىزدى اپام كورسە: «ءتايت، كورگەنسىز بولما»، - دەپ تيىپ تاستاۋشى ەدى. اتام «بيسسيميللا» دەپ استان اۋىز تيىسىمەن بىزدە جامىراي تاماق جەۋگە كىرىسەتىنبىز.

ءيا، اپامنىڭ تاعدىرى وتە اۋىر بولدى. جاستايىنان اتا-اناسىنان ايىرىلىپ تۇل جەتىم قالعان قىز بالا وزىنەن جيىرما نەشە جاس ۇلكەن بەس بالانىڭ اكەسى اتاما تۇرمىسقا شىعىپ سولاردى ءوسىرىپ، ەر جەتكىزدى. اپامنىڭ قالاي اتاما كەلگەنى جونىندە اكەم ءوز ەستەلىگىندە:

...سوعىسقا بايلانىستى سابەت ەلىنىڭ شەكاراسى جابىلعاندىقتان الماتىعا وقۋعا كەتە الماعان بىقيا، گالچيگ، مۋساحان ءتورت بالا ولگەيگە قايتىپ كەلدىك. ايماقتىڭ وقۋ ءبولىمى مەكتەپتەردە مۇعالىم جەتىسپەي جاتقاندىعىن ايتىپ، بىقيانى بايانۋرعا، گالچيگ ەكەمىزدى دەلۋنگە، مۋساحاندى ۋلانحۋس سۇمىنىنا مۇعالىمدىككە جىبەردى. ءبىز دەلۋنگە كەلگەندە ەكىنشى توقساننىڭ ساباعى باستالىپ كەتكەن ەدى. ماعان تيگەن ەكىنشى سىنىپقا ءشاشۋ دەگەن قىز بالا كەلمەگەنى بەلگىلى بولدى. مەكتەپ زاكىرىلى:

«بالانى تاۋىپ الىپ كەل»، - دەگەن تاپسىرما بەردى. بىرەۋدەن ات سۇراپ ءمىنىپ، ءشاشۋدى ىزدەۋگە اتتاندىم. اۋىلعا جاقىنداعاندا وزەن جاعالاپ جۇرگەن ەكى ادامدى كورىپ ءجون سۇراماققا قاستارىنا كەلدىم. «جولى بولار جىگىتتىڭ جەڭگەسى شىعار الدىنان»، دەگەندەي ىزدەگەن وقۋشىم مەن سول قىزدىڭ بويجەتكەن اپەكەسى ەكەن. مەن ءوزىمدى تانىستىرعاننان باستاپ وقۋشى قىز جىلاي باستادى. ازدان سوڭ وعان قوسىلىپ ۇلكەن قىزدا جىلاپ بىلاي دەدى: «ءبىز ەكەۋىمىز اپالى-ءسىڭىلى قىزدارمىز. اكە-شەشەمىز بىردەي قايتىس بولعان سوڭ، ەكى كىسىنىڭ قولىنا وسكەنبىز. سول ۇيلەردىڭ وتىمەن كىرىپ، كۇلىمەن شىعىپ جۇرگەن جايىمىز بار. كيىمىمىز جىرتىق، قارنىمىز اش، سويتە تۇرا ءبىر-ءبىرىمىزدى كورمەسەك ساعىنامىز»، - دەپ ءسوزىنىڭ ارتىن ايتا الماي ەڭىرەدى. مەنىڭ دە شەشەم جوق جەتىمدىگىم ەسىمە ءتۇسىپ قوسىلىپ جىلادىم. ەڭىرەپ تۇرعان مەنى ۇلكەن قىز ۋاتقاندا ەسىمدى جىيدىم.

- سەن نەشەدەسىڭ؟ - دەدىم.

- جيىرمادان استىم، - دەدى ول.

- تۇرمىسقا نەگە شىقپايسىڭ، بىرەۋدىڭ ەتەگىنەن ۇستاپ ءسىڭىلىڭدى قولىڭا المايسىڭ با؟

- اتتەڭ، بالا-اي، مەنى كىم الا قويادى دەيسىڭ، وتىزدان اسقان جىگىتتەردى «ەسەرگۇۇ» دەپ ۇستاپ اكەتتى. ال قالعان جاستار شەرىككە تارتىپ كەتتى، مىنە سەگىز جىلعا اينالدى، قاي-قايسىسىنان دا حابار جوق. ولار كەتكەندەگى ون جاسار قىز قازىر تۇرمىسقا شىعاتىن جاسقا كەلدى. شەرىكتەن كەلگەن جىگىتتەر سولاردى الىپ جاتىر.

قازىر ەكىنىڭ ءبىرى جاس قىزداردى «كىشىلىككە» (توقال) الادى، قايسى ءبىرى-ءبىرىن تاستاپ ءبىرىن الادى. مەن سەكىلدى تۇلدىر جەتىم ءارى كەدەي قىز كىمگە كەرەك دەيسىڭ»!؟...

- اپەكە، كوڭىلىڭە الما، مەن دە جەتىممىن، بەسىنشى كلاسقا وقۋعا كەتكەندە شەشەم قايتىس بولىپتى. وزىمنەن كەيىن ءبىر قارىنداس، ەكى ءىنىم بار. مەن ساباقتا، سىرتتا ءجۇرمىن. سول ەكەۋى نە حالدە، اكەم نە كۇيدە دەپ ۋايىمدايمىن، - دەي كەلىپ:

- «ءسىڭىلىڭىز ەكەۋىڭىز ەكى جارتى ەكەنسىز، اكەم ەكەۋىمىز ەكى جارتىمىز، قازاقتا: «ەكى جارتى قوسىلسا ءبىر ءبۇتىن بولادى» دەگەن ماتەل بار. ەندەشە ءبىز بىرىكسەك نەگە ءبىر ءبۇتىن بولماسقا! ماعان شەشە بولۋعا قالاي قارايسىز؟!» - دەدىم.

قىز كوزىنىڭ جاسىن ءسۇرتىپ وتىرىڭقىراپ قالدى. مەن تاقاۋىرلاعان سوڭ الدەن كەيىن: «اكەڭ نەشەدە؟» دەدى. مەن: «قىرىقتان استى»، - دەپ جاۋاپ بەردىم. سوسىن: «اكەڭ ساعان باعىنا ما، سەن اكەڭە باعىناسىڭ با؟» - دەپ سۇرادى. مەن: «باعىنۋ دەگەندى بىلمەيمىن، مەن اكەمنىڭ ءسوزىن ەكى ەتپەيمىن، ال مەنىڭ ايتقان ورىندى تىلەگىمدى اكەم ورىندايدى»، - دەدىم. «اكەڭدى جىبەر، ول كىسى ۇيعارىپ جاتسا مەن ساعان «شەشە» بولىپ جەتىمشىلىك كورسەتپەسپىن»، - دەپ ۋادەسىن بەرىپ، ءشاشۋدى مىڭگەستىرىپ اتتاندىرىپ سالدى. ۇزاماي بۇلعىننان اكەم كەلىپ «شەشەمدى» الىپ قايتتى.

ءيا، «جازمىشتان وزمىش جوق»، - دەگەن وسى دا. ارمان بولعان الماتىعا وقۋعا بارا الماسام دا، تاعدىر جازىپ، انامنىڭ ويسىراپ قالعان ورنىن باسقان «شەشەمدى» تاپتىم. سول كىسى مەنەن بىرنەشە جاس قانا ۇلكەن بولسا دا مەنى:

«تۇڭعىش ۇلىم» دەپ، ال مەن ەلۋ جىل بويى «شەشەم» دەپ ءوتتىم. اكەم شاڭىراعىنىڭ جابىلىپ قالعان تۇندىگى قايتا اشىلىپ، ءتۇتىنى تىك ۇشتى. «اعالاعان» ءىنى-قارىنداستارىم بىرىنەن كەيىن ءبىرى دۇنيەگە كەلىپ، ءبارى ءوسىپ-ەرجەتىپ، قازىر ارقايسىسى نەمەرە-شوبەرە ءسۇيىپ ءبىر-ءبىر اۋلەت بولعانىن كورىپ وتىرىپ اللاعا مىڭ شۇكىرشىلىك ەتەمىن. شەشەم اۋىلىمىزدىڭ عانا ەمەس، ءبىر اۋلەتتىڭ، ەلدىڭ اناسى بولدى».

اكەمنىڭ وزىنەن كەيىنگى قارىنداسى داماي اپايىمىز: «ءبىز كىشكەنتايمىز، اپامىزدان ايىرىلىپ كەدەيلىكپەن جەتىمدىكتىڭ زاردابىن تارتىپ جۇرگەنىمىزدە «اتاڭ اپا اكەلە جاتىر»، - دەگەندى ەستىپ، الدىنان «اپالاپ» جۇگىرىپ شىققان ءبىزدى جاپ-جاس اقسارى قىز اتىنان سەكىرىپ ءتۇسىپ: «ءيا، مەن سەندەردىڭ اپالارىڭمىن، توزىپ كەتىپسىڭدەر عوي، قۇلىندارىم»، - دەپ قۇشاعىنا الىپ، ۇيگە كىرىسىمەن سۋعا ءتۇسىرىپ، كيىندىرگەن ەدى، سونان كەيىن ءبىز جەتىمدىكتى سەزىنگەن جوقپىز انامىزعا ەكى دۇنيەدە دە رازىمىن»، - دەپ ومىردەن وتەرىنىڭ الدىندا ايتقانى ەسىمدە.

اپام ءوزى ون ءبىر قۇرساق كوتەرىپ، سولاردىڭ الدى ەندى ەرجەتە باستاعاندا 1971 جىلى اتام دۇنيە سالدى. اتام قايتقاندا ۇلدىڭ كەنجەسى دامىسى ەكىدە، ال امانبولى التى ايعا تولماعان ەدى. سولاردىڭ الەگىمەن جۇرگەندە ۇلكەن كەلىنى تاتەم (مەنىڭ انام) 1979 جىلى باقيلىق بولىپ، ارتىندا ەكى مەن ون سەگىز جاس اراسىندا ون بالا قالدى. اپام ەشبىر ويلانباستان شيەتتەي دامىس پەن امانبولدى قاراشاڭىراقتاعى كەلىنى قازىكەيگە اماناتتاپ، نەمەرەلەرىنە انالارىن جوقتاتپاۋ ءۇشىن ءبىزدىڭ ۇيگە كەلىپ كىردى. ءبىزدىڭ ءۇيدىڭ بالالارى ءۇشىن اپام تەك سۇيىكتى اسىل اجەلەرى عانا ەمەس، ەكىنشى انالارى بولعانى ءۇشىن دە قىمبات.

انامنىڭ جەتىسى وتكەننەن كەيىن توپتى بالانىڭ ۇستىنە كەلىن بولىپ ءتۇسىپ وقۋىمدى بىتىرگەنشە ەكى جىل باۋىرلارىما باس كوز بولعان جۇبايىم تابيعات: «مەن تۋعان جىلى ءبىز اپامىزبەن كورشى وتىرىپپىز. انام بوسانعاندا  الگى اپام مەنى جەردەن كوتەرىپ الىپ، شارانامدى سىپىرىپ: «ءما، كوپتەن كۇتكەن قىزىڭ عوي»، - دەپ اجەمە ۇستاتقان ەكەن. تاعدىر دەگەن وسى شىعار، كەلىن بولىپ بوساعا اتتاعانىمدا بەتىمدى اشىپ، قۇشاعىن جايىپ قارسى العان دا وسى اپام بولدى.

مەن كىشى دارىگەر (باگا ەمچ) بولعاندىقتان ۇنەمى شاقىرۋعا كەتەمىن. كەيدە ءتۇن ورتاسى اۋا، كەيدە تاڭعا جاقىن كەلەمىن. سوندا اپام ۇيىقتاماي كۇتىپ جاتاتىن. ورنىنان تۇرىپ: «قارعام شارشاپ كەلدىڭ عوي، ءبىر كەسە شاي ءىشىپ جات، توڭاسىڭ»، - دەپ شايىن بەرىپ، توسەگىمە وراپ-شىمقاپ جاتقىزىپ، ماڭدايىمنان يىسكەپ، مەن ۇيقىقتاعانشا كوز ىلمەۋشى ەدى»...

1970 جىلداردان باستاپ تۋعان اۋىلىمىزدىڭ حالقى ءوسىپ، جۇمىس تابىلماعاندىقتان كوپتەگەن وتباسىلار ەلىمىزدىڭ جۇمىس كۇشى تاپشى ىشكەرى ايماقتارىنا كوشۋ جيىلەدى. اكەمنىڭ ەرجەتكەن ىنىلەرى دە ءبىرىنىڭ ارتىنان ءبىرى جۇمىس ىزدەپ ىشكەرى جاققا كەتە باستادى. قارا شاڭىراقتا وتىرعان بەلەكەي اعام دا وتباسىمەن ءتوۆ ايماعىنىڭ باياندەلگەر قازىنا شارۋاشىلىعىنا قونىس اۋداردى. اپام عانا ۇلكەن ۇلىمەن نەمەرەلەرىنە قارايلاپ، اكەمىز باس قۇراعان سوڭ عانا ارتىنان كەتتى.

1982 جىلى ايەلىم بوساندى. بۇل حاباردى ەستىگەن اپام ءبىر قويدىڭ ەتىن (قالجا) ارقالاپ جول كولىكپەن جالعىز ءوزى ۇلانباتىرعا كەلدى. ءۇيدى قالاي تاۋىپ كەلگەنىن ءوزى دە ءتۇسىندىرىپ ايتا المادى. مەنىڭ اتىمدى ايتىپ «بالام ينجەنەر» دەپ جۇرە بەرگەن كورىنەدى. شوبەرەسىنىڭ اتىن ءوزى قويىپ، قىرقىنان شىققانشا بىرگە بولدى. جۇمىسقا ەرتە كەتىپ جاي كەلەتىنمىن. اپام ءبىر قىزىعى كەش باتا توق شاينەكتى جالعاپ ماعان شاي قايناتىپ قويادى ەكەن. قالالى جەردە توك كوپ شىعادى دەپ كەلىنى بىلدىرمەي ءۇزىپ قويسا اپام جارىقتىق «بالانىڭ شايى سۋىپ قالادى» دەپ قايتا جالعاپ قوياتىن كورىنەدى.

1989 جىلى باگانۋر قالاسىنا قۇرىلىس ترەستىسىنىڭ باستىعى بولىپ باردىم. باگانۋر اپامدار وتىرعان باياندەلگەر شارۋاشىلىعىنا جاقىن ورنالاسقان ەدى. ال قالادا اكەمىزدىڭ وزىنەن كەيىنگى ءىنىسى بەيىسحان اعامىز، ءىنىم كادىربەكتەر تۇراتىن. ۋلانباتىردان قاراعاندا مۇندا اۋىلعا، اعايىن-تۋىستىڭ ورتاسىنا كەلگەندەي اسەردە بولدىق. قاراشا ايىنىڭ باسىندا مالدا وتىرعان بەلەكەي اعام ۇيىنە باردىم. ول جاقتا كيىز ۇيدە قىستاي بەرەدى. اس-سۋلارى مول، وزدەرىنە بولىپ تۇر. بىراق مەنى اپامنىڭ جاعدايى الاڭداتتى. ءارى سوڭعى كەزدەرى قان-قىسىمى تۇراقتاماي ءجۇر ەكەن. اعاما: «اپام جىلى پاتەردە ءبىزدىڭ ۇيدە قىستاسىن، ءارى دارىگەرگە جاقىن، كيىز ۇيدە جايى كەلمەس»، - دەپ الىپ كەتتىم. بەسىنشى قاباتتاعى پاتەرگە ءۇش قونعان اپام مەن جوقتا كەلىنىنە: «قىزىم بالامنىڭ كوڭىلىن قيماي كەلىپ ەدىم، تىنىسىم تارىلىپ، قامالىپ وتىرا الاتىن ەمەسپىن. مەن قالانىڭ شەتىندەگى اعالارىڭنىڭ جەر ۇيىنە بارىپ قىستايىن، حابارلاسىپ كەلىپ تۇراسىڭدار عوي»، - دەپ بەيىسحان اعامىزدىڭ ۇيىنە كەتىپ قالىپتى.

1991 جىلدىڭ كوكتەمى شىعا كوش باستالىپ، باگانۋرداعى قازاقتار جاپپاي قازاقستانعا كوشە باستادى. اقىرى بىزدە اقىلداسا كەلىپ پاۆلودار وڭىرىنە بارۋعا كەلىسىپ، جۇمىس-شارۋادان قولىم تيمەيتىندىكتەن كوشەتىن اعايىن-تۋىستىڭ قۇجاتتارىن رەتتەۋدى ءىنىم تەگىسبايعا تاپسىردىم. ول باسقالارمەن بىرگە بىزگە قاراستى وتىزداي ءۇيدىڭ قۇجاتتارىن دايىنداپ، ۆاگونعا بيلەت الۋ جۇمىستارىمەن كۇندىز-ءتۇنى قالاعا شاقپىلاپ ءجۇرىپ جاتتى. بىردە تەگىس: «شەكاراعا دەيىن جالداپ العان ەكى ۆاگونعا ءبىزدىڭ وتىز ۇيگە قوسا تاعى ەلۋ ءۇش ءۇيدىڭ ادامى وتىراتىن بولدى. سەبەبى باياناۋىلعا باراتىن ءجۇز الپىس ءۇيدى ەكى ۆاگونمەن ەكى رەت الىپ جۇرۋدەن باسقا مۇمكىندىك بولمادى»، - دەپ كەلدى. مەن وعان كوپ ءمان بەرە قويعان جوق ەدىم...

ۆوكزالعا كەلىپ ادام سىيماي جارتى ساعاتتاي بوگەلىپ جۇرەتىندەردى ءبىرىنىڭ ۇستىنە ءبىرىن ارتقانداي بولىپ دارحانعا تاياعان كەز ەدى. بىرەۋ جۇگىرىپ كەلىپ: «انا ۆاگوندا ءبىر اپا قۇلاپ قالدى، ءبىر كىسى پىشاقپەن بىرەۋدى باۋىزداعالى جاتىر»-دەدى. مەن ءيىن-تىرەسكەن ادامنىڭ اراسىنان قىسىلا ءجۇرىپ جەتسەم اپامنىڭ باسىن بىرەۋ سۇيەپ وتىر. بەيىس اعام بىرەۋدىڭ كەڭىردەگىنە پىشاعىن تاقاپ العان ورىپ جىبەرگەلى تۇر. «ويباي اعا نە بولدى»، - دەسەم: «مىنالار سەنى ولتىرەمىز» دەپ جاتىر»، - دەيدى. «نەگە قويا بەرىڭىز»، - دەپ الگى جىگىتتى بوساتىپ الساق ماسەلە بىلاي بولعان ەكەن. پويىزعا سىيماعان جۇرت: «مۇنىڭ ءبارىن ىستەپ جۇرگەن اناۋ مۇحيت دەگەن ەكەن. سونىڭ اكەسىن تانىتىپ، ءولتىرىپ، پويىزدان لاقتىرىپ جىبەرەيىك»، - دەسىپ داۋرىققان عوي. ونى ەستىگەن اپام سول جەردە تالىپ جىعىلادى. ال ءوزى قىزۋلاۋ اعام الگى ءسوزدى ايتقان جىگىتتى جالمانىنان ءتۇسىرىپ، باۋىزداماق بولىپ جاتقان بەتى ەكەن. جولدا بىرنەشە قونىپ باياناۋىلعا دا جەتتىك.

ءبىز باياناۋىلدىڭ جاياۋ-مۋسا اۋىلىندا، ال اپامدار قازىرگى جۇمات شانين اۋىلىنا قارايتىن اقتاي دەگەن قىستاقتا تۇردى. ەل-جەرگە ەندى ۇيرەنىسىپ كەلە جاتقان 1994 جىلدىڭ جازىندا ساۋىپ وتىرعان ەكى سيىردىڭ ءبىرى اۋىرىپ، پىشاققا ىلىنەدى. اپام جاسى كەلىپ قالسا دا قول قۋسىرىپ ۇيدە وتىرا المايتىن ادەتىمەن بالالارىنا كومەكتەسىپ ءجۇرىپ، جەردەن سيىردىڭ ءبىر سانىن كوتەرىپ الماق بولىپ باسى اينالىپ جىعىلىپ قالادى...

ءسوزىمدى اكەمنىڭ مىنا ءبىر ولەڭ جولدارىمەن اياقتاعاندى ءجون كوردىم.

ەمىزگەن ەلىك ءسۇتىن ارتقى شەشەم،
سەنبەسسىڭ ءوز شەشەمدەي باقتى دەسەم.
سەگىز ۇل، ءوزى تاپقان ەكى قىزدىڭ،
ءوسىردى ءبىرىن ماعان تەڭەمەستەن.
اباق كەرەي-قاراقاس ارعى اتاسى،
بۇل ءسوزىمنىڭ جوق شىعار ەش قاتاسى.
امىرەقىزى قاديشا-ەلاناسى،
ءتورت سەكەلدىڭ قۇرمەتتى سارى-اپاسى...

مۇحيت جاقسىلىقۇلى

Abai.kz