مامىردىڭ ءتۇنى…

كوزىمدى تورلاپ كوك الەم،
جۇلدىزى كوكتە تۇنەگەن
سىبىرلاپ جەتىپ ىڭىردە،
كەۋدەمە قۇيدى ءبىر ولەڭ

سويلەيدى ەكەن قايسىسى؟
جانارىم تۇرسا تەلمىرىپ،
كوزىمدى جۇمسام كوكتەم كەش
كەۋدەمنەن كەتەر سەل ءجۇرىپ

مۇڭىم دا سىرىم ەسكىرىپ
قۇلازىپ تۇرمىن كەشكىلىك.
قاناتىن بەرسە پەرىشتە
كەتەر ەم شىركىن كوككە ۇشىپ.

بەيباق

ەڭ قىزىعى ءومىردى
ۋاقىتىندا سۇيمەيمىز…
ساعاتىندا تاۋسىلىپ،
سوڭعى ءسوزدى بەرمەيمىز.

ەڭ سورلىسى كوڭىلدىڭ
قادىرىنە جەتپەيمىز.
كەتكەن قۇستىڭ ىزىنەن
ىستىق سەزىم ىزدەيمىز…

ەڭ سىرلىسى ارمانىڭ
ەسىك قاقسا سەنبەيمىز.
جەتكەندەردى ءسۇرىنىپ،
ەلەمەيمىز، بىلمەيمىز.

ەڭ جالعانى ساتتەردىڭ
جىلۋىنا ەنبەيمىز،
كەلگەن باقتى سوڭىنا
قالدىرامىز، كورمەيمىز.

ەڭ جامانى ادامنىڭ
كوزىندەگى جالىندى،
ماحابباتتى، سارىندى
ءبىلىپ تۇرىپ بىلمەيمىز!

سۇيگەندەردى ەلەمەي
ال ءوزىمىز سۇيمەيمىز.
اڭساپ، جانىپ تۇرساقتا
سول جالىنعا كۇيمەيمىز…

وكپەلەمە

ءبارى دە وتەدى ەكەن، كەتەدى ەكەن.
جاقىنىڭ دا كەي-كەيدە بوتەن ەكەن…
ارىلماي ويدان «عارىپ»، الابوتەن
شىركىن اي كۇندەر سىرعىپ وتەدى ەكەن.

وكىنبە، وكپەلەمە، وتقا كۇيمە!
جابىرقاما جاسىڭدى توكپە مۇلدە.
ءسوز بەرۋ ەگىز جاننىڭ كەۋدەسىندە.
ال بىراق سەنىم بار ما سەرت بەرۋگە

جىلامايسىڭ شاتتانىپ كۇلمەيسىڭ دە
سەزبەيسىڭ ءوز باعىڭدى كۇندەيسىڭ بە
سول سەرتىڭ قاشان، قالاي بۇزىلعانىن
كەيدە ءوزىڭ سەزبەيسىڭ دە، بىلمەيسىڭ دە….

ويتولعاۋ

عاسىردان ادام وزا ما؟
ادامنان عاسىر وزا ما؟
قاسيەت كەتكەن جالعاندا
ادامدى ادام بۇزادى ءا؟!

يە بوپ جۇرگەن يە كىم؟
كيە بوپ قالعان كيە كىم؟
تۇزاعى ىلسە ءناپسىنىڭ،
سوعىلار جەرگە يەگىڭ!

ەڭسەنى ەزسە ناداندىق.
تاباسىڭ قايدان ادالدىق؟
پەندەلەر كەتتىك، ەتەككە…
شىڭعا ۇمتىل، سول عوي ادامدىق!

شىڭ

ءبارىن جەڭگەن قارا تاۋداي قارا مۇڭ
كوڭىلىمە قاياۋ تۇسسە جارارمىن!
سەلت ەتپەيتىن مىنەز بولسا، تاعدىردىڭ
سىناعىنا تۇسپەيتىندەي بولارمىن.

كىم بىلەدى، تاپقان باعىم وسى ما؟
تاسيتىنداي كەۋدە بولسا «تاسىما»…
رەنىش بۇگىپ جۇدەپ قالسا ەگەردە…
سول ءبىر جاندى اكەلىپ قوي قاسىما!

اناۋ جولدىڭ سوقپاقتارىن سەزبەپپىن،
سەزىمىمە جۇك ارتىپ كوپ ەرمەپپىن،
شىنايى كۇي مازاسىز با مۇنشالىق
تەك ادالدىق، تەك ىزگىلىك ىزدەپپىن.

نۇرى كەتكەن كەي ادامنىڭ كەيپىنە،
ەنە جازداپ، قايتا كەلدىم جەلپىنە
سوندا عانا تۇسىنگەنىم، تۇيگەنىم
سالماق كەرەك ۇياتىڭا، ەركىڭە…

شەر تارقاتىپ…

كەڭىستىك بار كوكجيەككە جەتەتىن.
كوك مۇنارىم مەنى كوركەم ەتەتىن!
تاپشى ۋاقىت، تامشى جاس
ادام جاقسى ۋاقىتىندا كەتەتىن…

«سەنۋ – سەزىم» كورىنگەنمەن ادەتتە
اقىل ونى سالادى كەپ الەككە.
ال پاك كەۋدەم، وت كەۋدەم…
تىلدەسۋگە سەبەپ ىزدەۋ كەرەك پە؟

ماساياسىڭ سەزىمىنە تالايدىڭ.
مەندە مۇنى سەنى كورسەم قالايمىن.
شەر تارقاتىپ، مۇڭداسىمدى تاپقانداي
كوزدەرىڭە ءۇنسىز عانا قارايمىن…
وتكىنشى، وكىنىشتى!
الايدا…
توگە بەرمەس اق شۋاعىن اراي كۇن…

باقىت…

باقىت دەگەن ءبىر جۇمباق بار الەمدە…
ال كوڭىلىڭ اداستىرار اۋەلدە.
تۇيسىگىڭ مەن جۇرەگىنىڭ تۇبىنەن
باقىت بار دەپ جار سالامىن الەمگە!

كەيبىرەۋلەر ءۇن قاتپايدى «باقىت» دەپ،
كورىنەردەي باقىت تابار، ۋاقىت كوپ!
ال بىرەۋى سول قايرانعا جەتە الماي،
اھ ۇرادى اعىندارعا اعىپ كەپ!

بىرەۋ كەيدە «باقىت جوق» دەپ جىلايدى،
ال باقىتى الدىنا كەپ قۇلايدى.
ال بىرەۋى تاعدىرىنىڭ جاۋابىن
«باقىتسىزبىن» دەگەندەردەن سۇرايدى!

كەي جان بولسا «باعىم» قايدا ەكەن دەپ؟..
جولىققانىن جوققا تەڭەپ، بەكەر دەپ.
ءوز جانىنىڭ سۇلۋلىعىن كورمەيدى
جىلۋلىعىن سەزىنبەيدى بوتەن دەپ.

قاراڭعىلىق تورلاعاندا جانىڭدى
اڭسايسىڭ-اۋ شىن باقىتتى بولسام دەپ.
ال جاراتقان ويلاپ تۇرسا قامىڭدى
لەپىرەسىڭ باقىت «ماڭگى» ەكەن دەپ…

اقجان اناپيا

Abai.kz